กลยุทธ์ยอดนิยมในการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการฝึกแบดมินตันของคุณคืออะไร? (คู่มือห้องฝึก)
คุณภาพการฝึกมักถูกพูดถึงในแง่ดริลล์ การโค้ช และความพยายาม ส่วนห้องแทบไม่เคยถูกพูดถึง ทั้งที่ควรพูด เพราะห้องก็สอนด้วย พื้นที่เท้าไว้ใจได้เปลี่ยนความกล้าในการพุ่ง แสงที่อ่านลูกขนไก่ได้เปลี่ยนจังหวะการขยับ อุปกรณ์ที่พร้อมก่อนแรลลีแรก โทรศัพท์ที่เก็บไว้ไกลมือ และผู้คนที่ให้ฟีดแบ็กแล้วทำให้คุณคมขึ้นแทนที่จะเล็กลง สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของตกแต่งรอบการฝึก แต่เป็นส่วนหนึ่งของการฝึก และการแก้เล็ก ๆ น้อย ๆ กับพวกมันเปลี่ยนว่าทุกเซสชันจะเกิดผลมากแค่ไหน หน้านี้จะตรวจสภาพแวดล้อมการฝึกทีละส่วน: พื้น พื้นที่ แสง อากาศ อุปกรณ์ เสียง และผู้คน
เช็กห้อง #1
พื้นมาก่อน: พื้นผิวปลอดภัย การยึดเกาะ และพื้นที่โล่ง
พื้นมาก่อน เพราะแบดมินตันคือเกมของการพุ่ง หยุด และลงพื้น พื้นที่ฝุ่น ชื้น หรือสึกหรอขโมยการยึดเกาะไปทีละน้อยในทุกก้าว และเท้าที่ไว้ใจพื้นผิวไม่ได้จะหยุดเคลื่อนไหวอย่างถูกต้องนานก่อนที่ผู้เล่นจะรู้ว่าทำไม การพุ่งสั้นลง การลงพื้นระมัดระวังขึ้น และผู้เล่นโทษขาหรือความกล้าของตัวเองสำหรับสิ่งที่เป็นปัญหาการทำความสะอาดจริง ๆ พื้นคอร์ตที่สะอาด แห้ง และซื่อตรงคือเครื่องมือฝึก ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย ถ้าเท้าคุณลื่นที่มุมเดิมทุกเซสชัน บอกออกมาและจัดการมัน เท้าที่ไม่กล้าแพงมาก เช่นเดียวกับจุดที่สึกหรอหรือขอบเสื่อที่ยกขึ้น: รายงานมันในวันที่คุณสังเกตเห็น ความผิดปกติของพื้นที่รายงานแต่เนิ่น ๆ คือการแก้ห้านาที ความผิดปกติเดียวกันที่ข้อเท้าไปเจอในการพุ่งลึกคือเรื่องที่ต่างกันมาก และโค้ชยินดีได้ยินเรื่องมุมพื้นมากกว่าฟังเรื่องอาการบาดเจ็บเสมอ
พื้นที่รอบคอร์ตคือคู่ของพื้น กระเป๋าต้องอยู่นอกพื้นที่เล่น ไว้ที่เดียว โดยมีที่วิ่งออกหลังเส้นหลังและด้านข้างโล่งไว้ เก้าอี้ ตะกร้า และแร็กเกตสำรองที่ตั้งอยู่ในโซนลงพื้นสร้างความเสียหายเงียบ ๆ: ผู้เล่นพุ่งสั้นลงและถอนตัวจากมุมลึกโดยไม่เคยตัดสินใจ เพราะร่างกายปกป้องตัวเองจากสิ่งกีดขวางโดยอัตโนมัติ คอร์ตที่โล่งให้เคลื่อนไหวเต็มที่โดยไม่ต้องพูดสักคำ เมื่อคุณมาถึงฮอลล์ใดก็ตาม ดูขอบก่อน มีอะไรตั้งอยู่ตรงที่ผู้เล่นจะลงพื้นบ้าง?
เช็กห้อง #2
แสงและอากาศ: เห็นลูกขนไก่แต่เนิ่น ๆ หายใจสบาย
แสงตัดสินว่าเกมของคุณเริ่มเร็วแค่ไหน ลูกขนไก่เล็ก ขาว และเร็ว และมันถูกอ่านเทียบกับเพดานและผนังไกล ไม่ใช่เทียบกับพื้น แสงที่สม่ำเสมอและซื่อตรงให้คุณรับลูกได้แต่เนิ่น ๆ ซึ่งเป็นจุดที่ฟุตเวิร์กเริ่มต้นจริง ๆ จุดแสงจ้าและจุดมืดทำตรงข้าม: ลูกขนไก่หายไปตรงความสูงที่เคลียร์และสแมชเดินทางผ่านพอดี แล้วปรากฏขึ้นอีกครั้งช้าไป ตอนที่กำลังตกลงมาแล้ว ถ้าคุณเสียลูกขนไก่ที่จุดเดิมบนคอร์ตเดิมเรื่อย ๆ สงสัยแสงก่อนสงสัยสายตา อายุ หรือพรสวรรค์ของคุณ
อากาศคือครึ่งเงียบของปัญหาเดียวกัน ฮอลล์ที่นิ่งและอบอ้าวดูดเซสชันไปโดยไม่บอกกล่าว: ความร้อนสะสม การหายใจหนักขึ้น และยี่สิบนาทีสุดท้ายของการฝึกหยุดสอนอะไรไปเงียบ ๆ อากาศที่เคลื่อนไหวจากพัดลมหรือการไหลเวียนทำให้ห้องทำงานได้ ลมแรงตัดไปอีกทางและดันลูกขนไก่เบา ๆ ออกจากเส้น ซึ่งควรสังเกตและปรับตัว ตั้งตัวเร็วกว่าครึ่งก้าว ตีแน่นขึ้นเล็กน้อย แทนที่จะสู้กับมันแรลลีแล้วแรลลีเล่า ไม่ว่าทางไหน อากาศก็เป็นส่วนหนึ่งของคอร์ตที่คุณเล่น ความร้อนสมควรได้อีกหนึ่งบรรทัดที่ซื่อตรง: ในฮอลล์ที่อุ่น การพักดื่มน้ำหยุดเป็นมารยาทและกลายเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบการฝึก ผู้เล่นที่ค่อย ๆ ขาดน้ำเสียทั้งฟุตเวิร์กและอารมณ์พร้อมกัน และทั้งสองอย่างถูกโทษว่าเป็นทัศนคติ ห้องอีกครั้งที่เป็นปัญหาที่สวมเครื่องปลอมตัว
ฉากหลังทำให้ภาพทั้งหมดสมบูรณ์ ฉากหลังที่เรียบและสงบหลังคอร์ต โดยควรเข้มกว่าลูกขนไก่ ทำให้ลูกขนไก่สีขาวตามได้ง่ายตั้งแต่วินาทีที่ถูกตี หน้าต่างที่วุ่นวาย ฝูงชนที่เคลื่อนไหว และป้ายโฆษณาสว่างหลังเส้นหลังเก็บภาษีทุกแรลลีด้วยงานพิเศษที่สายตาคุณไม่ได้สมัครไว้ ถ้าคุณมีตัวเลือกคอร์ตในฮอลล์ เลือกคอร์ตที่มีฉากหลังสงบ โดยเฉพาะสำหรับผู้เรียนและผู้เล่นที่กำลังสร้างความมั่นใจใหม่ การเห็นลูกขนไก่แต่เนิ่น ๆ คือทักษะ แต่ห้องตัดสินว่าทักษะนั้นต้องทำงานหนักแค่ไหน
เช็กห้อง #3
อุปกรณ์พร้อมก่อนเซสชัน: แร็กเกต ลูกขนไก่รองเท้า
อุปกรณ์พร้อมก่อนเซสชันฟังดูเรียบง่ายและช่วยการฝึกได้มากกว่าดริลล์ส่วนใหญ่ แร็กเกตขึ้นเอ็นและพันกริปแล้ว เอ็นตรวจด้วยนิ้วโป้ง แร็กเกตสำรองถ้าคุณมี ลูกขนไก่นับก่อนการป้อนครั้งแรก ไม่ใช่มาเจอว่าขาดระหว่างป้อน ไม่มีอะไรกินเซสชันเหมือนเรื่องเซอร์ไพรส์เรื่องอุปกรณ์ในสิบนาทีแรก: เอ็นขาดโดยไม่มีสำรอง กริปสึกจนลื่น หลอดลูกขนไก่ว่าง และไม่มีอะไรทำให้ผู้เล่นสงบลงได้เหมือนกระเป๋าที่พร้อมเสมอ จัดแบบเดิมทุกครั้ง จนการมาถึงฮอลล์คือจุดเริ่มของการฝึกแทนที่จะเป็นเหตุฉุกเฉินเล็ก ๆ
รองเท้าและเสื้อผ้าใช้หลักการเดียวกันกับร่างกาย รองเท้าคอร์ตเก็บไว้สำหรับคอร์ตเท่านั้น พื้นเช็ดสะอาดก่อนก้าวลง ยึดเกาะเหมือนวันที่ซื้อมา เสื้อผ้าที่คุณพุ่ง ยืด และบิดตัวได้โดยไม่ต้องคิด อุปกรณ์ที่ต้องปรับกลางแรลลี เสื้อที่ต้องดึงลง รองเท้าที่หลุดข้างใน คือสิ่งรบกวนเล็ก ๆ ที่เกิดซ้ำเป็นร้อยครั้งในหนึ่งชั่วโมง และสิ่งรบกวนเล็ก ๆ คือสิ่งที่สภาพแวดล้อมการฝึกควรจะกำจัดออกไป ความสนใจของคุณมีไว้สำหรับลูกขนไก่และการแก้หนึ่งอย่างของโค้ช ไม่ใช่สำหรับอุปกรณ์ของตัวเอง
ให้การเตรียมตัวมีกิจวัตรของมันเองแล้วสภาพแวดล้อมจะเริ่มดีขึ้นเอง ทุกกระเป๋ามีที่ของมัน เน็ตตรวจแล้ว เสาตรง หลอดลูกขนไก่ตั้งอยู่บนม้านั่ง น้ำอยู่ใกล้ข้างคอร์ต ห้านาทีที่ไม่เร่งรีบ ทำแบบเดิมทุกเซสชัน แล้วการฝึกเริ่มตรงเวลาและสงบ ผู้เล่นโดยเฉพาะผู้เล่นเยาว์ ลอกเลียนกิจวัตรโดยไม่ต้องบอก ซึ่งเป็นวิธีที่มาตรฐานแพร่กระจาย เซสชันที่เริ่มด้วยการวิ่งวุ่นสอนการวิ่งวุ่น เซสชันที่เริ่มพร้อมสอนสิ่งที่สถาบันขายจริง ๆ: ความสนใจ กิจวัตรยังปกป้องตอนจบของเซสชันด้วย อุปกรณ์กลับเข้าที่ ลูกขนไก่เก็บและนับ พื้นเหลือบดู: สองนาทีของความเป็นระเบียบที่หมายความว่ากลุ่มพรุ่งนี้ได้รับห้องที่พร้อมแทนที่จะเป็นของเหลือของวันนี้ สภาพแวดล้อมดีอยู่ได้ด้วยนิสัยที่ขอบของเซสชัน ไม่ใช่ด้วยการทำความสะอาดใหญ่เป็นครั้งคราว
เช็กห้อง #4
เก็บเสียงรบกวน: ความรกรุงรัง โทรศัพท์ และมารยาทบนคอร์ต
เก็บเสียงรบกวน โทรศัพท์เก็บไว้ระหว่างดริลล์ คว่ำหน้าลงกับกระเป๋า ตรวจตอนพักดื่มน้ำถ้าจำเป็นต้องตรวจจริง ๆ บทสนทนาอยู่ที่ม้านั่ง ไม่ใช่ตะโกนข้ามคอร์ต ความสนใจคือเงินจริงของเซสชันฝึก: ทุกครั้งที่เหลือบมองหน้าจอจ่ายด้วยดริลล์ที่ลงแค่ครึ่งแรง นี่ไม่ใช่เรื่องความเข้มงวดเพื่อตัวมันเอง แต่เป็นเลขคณิตง่าย ๆ ของหนึ่งชั่วโมง: สภาพแวดล้อมหรือปกป้องความสนใจของผู้เล่น หรือใช้จ่ายมันไป แรลลีแล้วแรลลีเล่า กับสิ่งที่ไม่ใช่แบดมินตัน
มารยาทบนคอร์ตก็เป็นสภาพแวดล้อมเช่นกัน และผู้เล่นทุกคนในฮอลล์ช่วยสร้างมัน เรียกลูกของตัวเองอย่างซื่อตรง เก็บลูกที่นั่งอยู่ระหว่างแรลลี ไม่ใช่ระหว่างแรลลีของคนอื่น วอร์มอัปอยู่ข้าง ๆ เคารพเกมบนคอร์ตข้าง ๆ และอย่าเดินข้ามคอร์ตที่กำลังเล่นเพื่อไปเอากระเป๋า สี่คอร์ตของคนแปลกหน้าฝึกหนักข้างกันได้ ด้วยความมุ่งมั่นเต็มที่ เพราะมารยาททำให้พื้นที่ร่วมคาดเดาได้ ฮอลล์ที่มีมารยาทดีรู้สึกสงบแม้ตอนที่ดัง และฮอลล์ที่สงบสร้างการฝึกที่กล้าหาญและมีสมาธิ มารยาทขยายไปถึงการแลกเปลี่ยนเล็กที่สุด: ลูกขนไก่ที่ยื่นให้คอร์ตข้าง ๆ โดยไม่ต้องขอ ลูกที่หลุดไปขอโทษด้วยมือที่ยกขึ้น แรลลีของผู้เริ่มต้นที่ไม่เคยมีใครเดินผ่าน ไม่มีสิ่งใดเสียเวลาฝึกสักวินาที ทั้งหมดนี้ซื้อความไว้ใจที่ให้คนแปลกหน้าแบ่งปันฮอลล์กันได้เต็มที่
นาฬิกาก็เป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมเช่นกัน เซสชันที่เริ่มตรงเวลา เดินเป็นบล็อกตามแผน และวางพักดื่มน้ำก่อนผู้เล่นจะหมดแรง สอนสมาธิด้วยรูปทรงของมันเอง เซสชันที่ไหลไป เริ่มช้า เปลี่ยนแผนทุกสิบนาที และจบเมื่อคนเหนื่อย สอนการไหลไป ผู้เล่นขึ้นหรือลงตามโครงสร้างรอบตัวมากกว่าคำพูดเรื่องวินัย ถ้าเวลาฝึกของคุณจัดเอง ให้มันมีรูปทรงเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนมาถึง: วอร์มอัป ธีม ดริลล์ เกม จบ แผนคือส่วนหนึ่งของห้อง
เช็กห้อง #5
ผู้คนในห้อง: ใจดี จริงจัง ซื่อตรงฟีดแบ็ก
ผู้คนในห้องคือส่วนที่ใหญ่ที่สุดของสภาพแวดล้อม กลุ่มที่ฝึกอย่างใจดีและจริงจังไม่ได้เกิดจากบุคลิกโดยบังเอิญ แต่เป็นวัฒนธรรม ที่สร้างและปกป้องไว้ ฟีดแบ็กของมันฟังแบบนี้: แก้ทีละอย่าง พูดตรง ๆ มุ่งที่ช็อต ไม่เคยมุ่งที่คน การทำซ้ำที่ดีชมออกมาดัง ๆ เพื่อให้ห้องรู้ว่าสิ่งที่ถูกหน้าตาเป็นอย่างไร ความผิดพลาดถือเป็นราคาปกติของการเรียนรู้ เพราะมันเป็นเช่นนั้น ในห้องแบบนั้น ผู้เล่นกล้าลองช็อตที่กล้าหาญ ถามคำถามที่ซื่อตรง และอยู่ต่อเป็นปี
โค้ชกำหนดวัฒนธรรมนั้น โดยทำให้ดูก่อนบังคับใช้ โค้ชที่มาถึงคอร์ตที่ตรวจแล้ว เก็บโทรศัพท์ของตัวเอง ป้อนอย่างซื่อตรง และแก้ทีละอย่าง ได้สอนบทเรียนไปครึ่งหนึ่งแล้วก่อนดริลล์แรก ผู้เล่นลอกเลียนสิ่งที่ห้องให้รางวัล ถ้าความพยายามที่กล้าหาญถูกเยาะเย้ย ความพยายามจะหยุดภายในหนึ่งเดือน ไม่ว่าโค้ชจะพูดเรื่องความกล้าอย่างไร ถ้าความพยายามที่ซื่อตรงถูกเรียกชื่อและชม ความพยายามจะเพิ่มขึ้นมาตรงกับมัน มาตรฐานในห้องฝึกติดต่อกันมากกว่าถูกสอน นี่คือเหตุผลที่ผู้เล่นอาวุโสที่ไม่ระวังคนเดียวทำลายห้องได้เร็วกว่าที่โปสเตอร์สิบแผ่นจะซ่อมได้: กลุ่มดูว่าคนที่เก่งที่สุดในที่นั้นทำอะไรได้โดยไม่ถูกว่า สถาบันที่ดีจึงยึดผู้เล่นที่ดีที่สุดไว้กับมาตรฐานของห้องอย่างเข้มงวดที่สุด และผู้เล่นที่ดีที่สุด คนที่จำได้ว่าเคยเป็นผู้เริ่มต้นที่ประหม่า มักจะยึดตัวเองไว้
ดังนั้นตรวจสภาพแวดล้อมของคุณเองเหมือนที่คุณจะตรวจดริลล์ เดินมันตามลำดับ: พื้น ขอบ แสง อากาศ ฉากหลัง อุปกรณ์ เสียงรบกวน ผู้คน จดข้อบกพร่องอย่างซื่อตรง แล้วแก้ข้อที่ถูกที่สุดก่อน เพราะชัยชนะเรื่องสภาพแวดล้อมส่วนใหญ่ใช้ความสนใจมากกว่าค่าใช้จ่าย: มุมที่ถูแล้ว กระเป๋าที่ย้ายแล้ว โทรศัพท์ที่เก็บแล้ว มาตรฐานเรื่องฟีดแบ็กที่พูดออกมา แล้วปกป้องการแก้เหล่านั้นด้วยการทำให้เป็นกิจวัตร เพื่อให้ห้องดีอยู่ได้ในวันที่ไม่มีใครคิดถึงมัน ห้องที่ดีขึ้นจะไม่เล่นช็อตใดแทนคุณเลย มันจะทำให้ทุกช็อตที่คุณฝึกมีค่ามากขึ้น
ตำนานกับความจริง
ตำนานเกี่ยวกับการฝึกสภาพแวดล้อม
การพูดเรื่องสภาพแวดล้อมเก็บตำนานเหมือนทุกมุมของการฝึก ตำนานแรกบอกว่าห้องไม่สำคัญเลย: มีเพียงความพยายามและพรสวรรค์เท่านั้นที่สำคัญ ตำนานที่สองบอกว่าฮอลล์แพงฝึกคุณได้ดีกว่าเอง ตำนานที่สามบอกว่าผู้เล่นที่ดีจริง ๆ ฝึกที่ไหนก็ได้ ในเงื่อนไขใดก็ได้ โดยไม่มีความต่างที่ควรพูดถึง
ดูว่าแต่ละตำนานทำอะไรบนคอร์ต ตำนานที่ว่าห้องไม่สำคัญทิ้งผู้เล่นไว้โทษเท้าของตัวเองสำหรับพื้นลื่นและโทษสายตาสำหรับแสงไม่ดี ใช้ความกล้าไปกับปัญหาที่ไม้ถูพื้นและกระเป๋าที่ย้ายแล้วจะแก้ได้ ตำนานที่ว่าแพงสับสนราคาของฮอลล์กับรายการสั้น ๆ ของสิ่งที่ช่วยจริง ๆ: การยึดเกาะ แสง อากาศ ความพร้อม มารยาท ฟีดแบ็ก การฝึกที่ดีบางครั้งเกิดในฮอลล์โรงเรียนธรรมดาที่ทำรายการนั้นถูก ตำนานที่ว่าที่ไหนก็ได้มองข้ามว่าแม้แต่มืออาชีพก็เลือกฐานฝึกของตัวเองอย่างระมัดระวัง และด้วยเหตุผลเหล่านี้เอง
จุดที่ซื่อตรงอยู่ตรงกลาง สภาพแวดล้อมจะไม่ช่วยการโค้ชที่แย่ และการโค้ชที่ยอดเยี่ยมในห้องที่แย่จะยังชนะการโค้ชที่แย่ในห้องที่สวย แต่ห้องกำหนดเพดานว่าการโค้ชจะลงมากแค่ไหน: เท้าจะเคลื่อนไหวเต็มที่ไหม สายตาจะอ่านได้แต่เนิ่น ๆ ไหม ความสนใจจะรอดตลอดชั่วโมงไหม และผู้เล่นจะรู้สึกปลอดภัยพอจะลองช็อตที่ยังทำไม่ได้ไหม แก้ห้อง รักษามันไว้ให้แก้ด้วยกิจวัตร แล้วฝึกให้หนักเท่าที่การโค้ชขอ ลำดับนี้สำคัญ
ทำไมต้องเลือกเรา
ทำไมผู้เล่นถึงเลือกST Badminton Academy
ที่ ST Badminton Academy คอร์ตถูกตรวจก่อนผู้เล่นมาถึง: พื้นสะอาดและแห้ง เน็ตถูกต้อง ขอบโล่ง หลอดลูกขนไก่อยู่บนม้านั่ง กลุ่มจำกัดสี่นักเรียน ซึ่งทำให้ห้องสงบพอที่โค้ชจะเห็นเท้า แร็กเกต และใบหน้าของผู้เล่นทุกคน และให้การแก้ทุกอย่างลงที่คนที่มันหมายถึง สภาพแวดล้อมไม่ใช่ฉากหลังของการโค้ชของเรา แต่เป็นส่วนแรกของมัน ตั้งใหม่ทุกเซสชัน
มาตรฐานเรื่องอุปกรณ์และความประพฤติถูกโค้ชเหมือนทักษะ รองเท้าคอร์ตสำหรับคอร์ตเท่านั้น แร็กเกตและเอ็นตรวจแล้ว ลูกขนไก่นับก่อนการป้อนครั้งแรก โทรศัพท์เก็บกับกระเป๋าระหว่างดริลล์ ฟีดแบ็กสั้น ใจดี และมุ่งที่ช็อต การทำซ้ำที่ดีชมออกมาดัง ๆ และการเยาะเย้ยไม่เป็นส่วนหนึ่งของห้อง นักเรียนใหม่เรียนรู้กิจวัตรการเตรียมตัวในสัปดาห์แรก ๆ และไม่นานก็ทำเอง ซึ่งคือวิธีที่มาตรฐานอยู่ได้นานกว่าคนที่ตั้งมัน ผู้มาเยือนสังเกตมันก่อนสังเกตสิ่งอื่น: ฮอลล์ที่ม้านั่งเรียบร้อย คอร์ตโล่ง และผู้เล่นสี่คนกำลังทำงานด้วยความสนใจทั้งหมด อ่านออกว่าจริงจังภายในสามสิบวินาที เพราะมันเป็นเช่นนั้น
มาตรฐานนั้นใช้ทั่วเซสชันกัวลาลัมเปอร์ของเราสำหรับเด็ก วัยรุ่น และผู้ใหญ่ ผู้เล่นเยาว์เรียนรู้การเตรียมห้านาทีแต่เนิ่น ๆ และพกมันไปทุกฮอลล์ที่พวกเขาจะเล่น ผู้เล่นผู้ใหญ่หลายคนฝึกสัปดาห์ละหนึ่งหรือสองครั้งรอบงาน ได้รับห้องที่หนึ่งชั่วโมงของการฝึกคือหนึ่งชั่วโมงของการฝึกจริง ๆ: พื้นไว้ใจได้ แสงซื่อตรง ความสนใจได้รับการปกป้อง พาเกมปัจจุบันของคุณมาเซสชันและรู้สึกว่าห้องทำอะไรกับมัน ผู้เล่นสังเกตความต่างภายในหนึ่งเซสชัน มักก่อนที่จะเรียกชื่อมันได้
คำถามที่พบบ่อย: การปรับปรุงสภาพแวดล้อมการฝึกแบดมินตันในมาเลเซีย (KL)
คำถามเรื่องสภาพแวดล้อมฟังดูเล็กจนกว่าคุณจะรวมสิ่งที่ห้องที่ไม่ดีทำให้เสียไปตลอดฤดูกาล นี่คือคำตอบที่เราให้ในฮอลล์
ฉันควรตรวจอะไรก่อนเกี่ยวกับฮอลล์ถ้าฉันฝึกใน Setapak หรือGombak?
พื้น แบดมินตันคือการพุ่ง หยุด และลงพื้น ดังนั้นเดินคอร์ตและสัมผัสการยึดเกาะที่มุมที่คุณจะลงพื้นแรงที่สุด แล้วดูขอบ: กระเป๋าอยู่นอกพื้นที่เล่น มีที่วิ่งออกหลังเส้นหลัง หลังจากนั้น แสง ฮอลล์อาจดูดีแต่ยังซ่อนลูกขนไก่ได้ พื้นไม่เคยโกหก
ทำไมฉันถึงมองลูกขนไก่ไม่เห็นเรื่อย ๆ ในKL?
สงสัยแสงก่อนสายตาของคุณ จุดแสงจ้าและจุดมืดซ่อนลูกขนไก่สีขาวไว้ตรงความสูงที่เคลียร์และสแมชเดินทางพอดี มันจึงปรากฏขึ้นอีกครั้งช้าไปและกำลังตกลงมาแล้ว สังเกตว่ามันเกิดบนคอร์ตเดียวหรือด้านเดียวหรือไม่ ฉากหลังที่สงบและเข้มกว่าหลังคอร์ตช่วยให้สายตาคุณรับลูกได้แต่เนิ่น ๆ อีกครั้ง
อุปกรณ์อะไรควรพร้อมก่อนทุกเซสชันที่ระดับสโมสร?
แร็กเกตขึ้นเอ็นและพันกริปแล้ว เอ็นตรวจแล้ว สำรองถ้าคุณมี ลูกขนไก่นับแล้ว รองเท้าคอร์ตสะอาดและเก็บไว้สำหรับคอร์ต น้ำและผ้าขนหนูอยู่ในกระเป๋า จัดแบบเดิมทุกครั้ง การมาถึงจึงเป็นจุดเริ่มของการฝึก เรื่องเซอร์ไพรส์เรื่องอุปกรณ์ในสิบนาทีแรกคือวิธีที่เซสชันเงียบ ๆ เสียมูลค่าของมัน
โทรศัพท์เป็นปัญหาจริงหรือระหว่างเซสชันฝึกแบดมินตัน?
ใช่ ถ้าคิดเป็นเลขคณิต หนึ่งชั่วโมงมีความสนใจอยู่จำกัด และทุกครั้งที่เหลือบมองหน้าจอคือดริลล์ที่จ่ายด้วยครึ่งแรง กฎของเราตรงไปตรงมา: โทรศัพท์เก็บคว่ำหน้ากับกระเป๋าระหว่างดริลล์ ตรวจตอนพักดื่มน้ำถ้าจำเป็นต้องตรวจ ผู้เล่นแปลกใจว่าหนึ่งชั่วโมงที่มีสมาธิรู้สึกยาวขึ้นแค่ไหน ในทางที่ดี
อะไรทำให้กลุ่มฝึกดีต่อการเรียนรู้?
ฟีดแบ็กที่คุณใช้ได้: แก้ทีละอย่าง พูดตรง ๆ มุ่งที่ช็อต ไม่เคยมุ่งที่คน การทำซ้ำที่ดีชมออกมาดัง ๆ เพิ่มการป้อนที่ซื่อตรง คู่ฝึกที่จริงจังกับการฝึกของคุณ และไม่มีการเยาะเย้ยอย่างเด็ดขาด ในห้องนั้นผู้เล่นกล้าลองช็อตที่กล้าหาญและถามคำถามที่ซื่อตรง ซึ่งเป็นจุดที่การเรียนรู้เกิดขึ้นจริง
คุณตรวจคอร์ตก่อนฝึกใกล้ Wangsa Maju?
ใช่ ก่อนผู้เล่นมาถึง: พื้นสะอาดและแห้ง เน็ตสูงถูกต้อง เสาตรง ขอบโล่งจากกระเป๋าและตะกร้า หลอดลูกขนไก่อยู่บนม้านั่ง ห้านาทีที่ไม่เร่งรีบ แบบเดิมทุกเซสชัน กลุ่มจำกัดสี่นักเรียน ห้องจึงสงบพอที่โค้ชจะดูเท้า แร็กเกต และก้าวแรกของทุกคน
ST Badminton Academy จัดการฝึกแบดมินตันที่ไหนในมาเลเซีย?
สถาบันโค้ชในกัวลาลัมเปอร์ โดยมีฐานอยู่ที่ Setapak และผู้เล่นมาจากทั่วหุบเขาคลัง เซสชันจัดสำหรับเด็ก วัยรุ่น และผู้ใหญ่ในกลุ่มจำกัดสี่นักเรียน สภาพแวดล้อมเป็นส่วนหนึ่งของการโค้ชตั้งแต่เซสชันแรก: คอร์ตตรวจแล้ว มาตรฐานอุปกรณ์ตั้งแล้ว โทรศัพท์เก็บแล้ว และฟีดแบ็กใจดี สั้น และซื่อตรง
ฉันจองเซสชันทดลองในกัวลาลัมเปอร์และสัมผัสห้องฝึกก่อนได้ไหม?
ใช่ และเป็นวิธีเลือกที่สมเหตุสมผล ฝึกในกลุ่มไม่เกินสี่คนบนคอร์ตที่ตรวจแล้ว สังเกตแสง พื้น และฟีดแบ็กด้วยตัวเอง และดูว่าหนึ่งชั่วโมงเกิดผลมากแค่ไหนเมื่อห้องหยุดเก็บภาษีคุณ คุณจะกลับไปพร้อมมาตรฐานแรกที่ตั้งไว้ ทั้งอุปกรณ์และการเตรียมตัว
Mr Eric Chuar เป็นโค้ชที่เหมาะสำหรับการตั้งมาตรฐานการฝึกในแบดมินตัน?
Mr Eric Chuar โค้ชเซสชันของสถาบันด้วยตัวเองและจัดห้องก่อนจัดดริลล์: คอร์ตตรวจแล้ว อุปกรณ์พร้อม โทรศัพท์เก็บแล้ว ฟีดแบ็กใจดีและตรงไปตรงมา ด้วยประสบการณ์โค้ชกว่า 15 ปีในกัวลาลัมเปอร์ เขายึดทุกกลุ่ม ทั้งเยาว์และผู้ใหญ่ ไว้กับมาตรฐานเดียวกัน เพราะห้องที่ดีคือพื้นที่ที่การฝึกของผู้เล่นทุกคนยืนอยู่
สภาพแวดล้อมการฝึกแบดมินตันในขณะลงมือจริง
หนึ่งมาตรฐานสำหรับทุกเซสชันและทุกผู้เล่น
มาตรฐานสภาพแวดล้อมของเราคือกฎที่ซื่อตรงหนึ่งข้อสำหรับทุกเซสชัน: คอร์ตถูกตรวจก่อนผู้เล่นมาถึง อุปกรณ์พร้อม โทรศัพท์เก็บแล้ว ฟีดแบ็กใจดีและมุ่งที่ช็อต และการเยาะเย้ยไม่มีที่ในห้อง ผู้เริ่มต้นในเดือนแรกและผู้เล่นประจำห้าปีฝึกภายใต้มาตรฐานเดียวกัน เพราะห้องที่ดีไม่ใช่รางวัลสำหรับผู้เล่นอาวุโส แต่เป็นพื้นที่ที่การฝึกของผู้เล่นทุกคนยืนอยู่
| ปัจจัย | ห้องใดก็ได้ | ห้องฝึก ROOM |
|---|---|---|
| ความถี่ | สัปดาห์ละ 1 หรือ 2 ครั้ง ส่วนใหญ่เพื่อความสนุกและเหงื่อออก | พื้นตรวจสะอาดและแห้งแล้ว ขอบโล่ง และเท้าไว้ใจทุกการพุ่งและการลงพื้นได้ |
| จุดเน้นดริลล์ | ป้อนลูกนิ่งพื้นฐาน แรงกดฟุตเวิร์กน้อย | แสงสม่ำเสมอ อากาศเคลื่อนไหว และอุปกรณ์พร้อมก่อนแรลลีแรก เซสชันจึงเริ่มสงบและตรงเวลา |
| สภาพร่างกาย | แทบไม่รวม แค่เล่นเกมบนคอร์ต | ฝึกแกนกลาง ความคล่องตัว และความเร็วในทุกเซสชันเพื่อป้องกันบาดเจ็บและสร้างความทนทาน |
| ความตระหนักแท็กติก | "แค่ตีข้ามไป" ไม่มีแผนเกมจริง | วิเคราะห์วิดีโอ สร้างแต้ม และเรียนรู้การอ่านเกมของคู่ต่อสู้ |
| อัตราส่วนโค้ช | กลุ่มใหญ่ (เด็ก 8 ถึง 10 คน) โค้ชแทบไม่ได้ดูคุณ | นักเรียนสูงสุด 4 คน Mr Eric Chuar แก้ไขทุกรายละเอียดของสโตรกและการเคลื่อนที่ด้วยตัวเอง |
| การตั้งเป้าหมาย | สนุกและออกกำลังกาย | โทรศัพท์เก็บแล้ว ฟีดแบ็กใจดีและซื่อตรง และกลุ่มปกป้องความสนใจของกันและกันตลอดชั่วโมงเต็ม |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | ผู้เล่นสันทนาการที่ดี | ผู้เล่นในห้องที่ดี: ทุกเซสชันเกิดผลมากขึ้น สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า เพราะสภาพแวดล้อมหยุดเก็บภาษีการฝึก |
สภาพแวดล้อมการฝึกแบดมินตันในกัวลาลัมเปอร์
มาสัมผัสห้องด้วยตัวเอง จองเซสชันทดลองในกัวลาลัมเปอร์ ฝึกในกลุ่มไม่เกินสี่คนบนคอร์ตที่ตรวจแล้วพร้อมแสงที่อ่านลูกขนไก่ได้ และสังเกตว่าเซสชันเกิดผลมากขึ้นแค่ไหนเมื่อสภาพแวดล้อมหยุดเก็บภาษีคุณ พาอุปกรณ์ของคุณมาแบบที่เป็นอยู่ เราจะตั้งมาตรฐานของมันด้วยกันตั้งแต่วันแรก
