กลยุทธ์ยอดนิยมในการเล่นคู่แบดมินตันของคุณคืออะไร? (คู่มือการเล่นคู่)

เช็กคู่ #3

ลูกกลาง: ตกลงเจ้าของก่อนแมตช์

ลูกกลางคือที่ที่ความร่วมมือถูกทดสอบ ลูกที่ลงมาตรงช่องกลางเป็นของใครบางคน และถ้าคู่ยังไม่ได้ตกลงกันว่าเป็นของใคร มันก็ไม่เป็นของใคร: แร็กเกตทั้งสองลังเล หรือเหวี่ยงทั้งคู่ กฎสโมสรทั่วไปนั้นง่าย ผู้เล่นฝั่งโฟร์แฮนด์รับลูกกลาง เพราะโฟร์แฮนด์เล่นช่องกลางได้แข็งแกร่ง คู่บางคู่กลับด้านด้วยเหตุผลแบ็กแฮนด์หรือเพราะผู้เล่นคนหนึ่งเร็วกว่าชัดเจน กฎสำคัญน้อยกว่าข้อตกลง ตกลงกัน พูดมันก่อนแมตช์ แล้วทำตามด้วยความเร็วเต็มที่ โดยเฉพาะเมื่อเหนื่อย โดยเฉพาะท้ายเกมที่ยาว

การเรียกคือครึ่งหลังของกฎลูกกลาง เจ้าของเรียกแต่เนิ่น ๆ และดัง ๆ: คำเดียว ของฉัน ก่อนลูกจะมาถึง ไม่ใช่ระหว่างเหวี่ยง การเรียกที่มาแต่เนิ่น ๆ ช่วยให้คู่อีกคนผ่อนคลายและคลุมส่วนที่เหลือของคอร์ต การไม่เรียกเลยควรหมายความว่ากฎที่ยืนพื้นใช้อยู่ ดังนั้นความเงียบก็เป็นข้อมูลด้วย สิ่งที่คู่เอาตัวไม่รอดคือการเรียกที่มาช้าและไม่แน่ใจ คำครึ่งคำที่หยุดผู้เล่นคนหนึ่งและไม่เริ่มอีกคน ในการฝึก ซ้อมช่องกลางโดยตั้งใจ: ป้อนลงกลาง เจ้าของหนึ่งคน เรียกหนึ่งครั้ง รีเซ็ต ทำซ้ำ จนช่องหยุดเป็นข้อโต้แย้ง คาดว่าข้อตกลงจะรู้สึกไม่ยุติธรรมสักสัปดาห์ถ้ามันมอบลูกที่คุณเคยชอบรับให้คู่ของคุณ ความรู้สึกนั้นคือเสียงของระบบที่กำลังทำงาน ลูกที่อยู่ตรงเส้นหยุดเป็นของแร็กเกตที่เร็วกว่าและเริ่มเป็นของแผน และแรลลียาวขึ้นเพราะจบลงด้วยการพันกันที่กลางคอร์ตน้อยลง

การเอื้อมข้ามคู่คือญาติของลูกกลาง เมื่อลูกอยู่ในครึ่งของคู่อย่างชัดเจนและเป็นของเธออย่างชัดเจนตามข้อตกลง แร็กเกตของคุณอยู่ที่บ้าน แม้ว่าคุณจะแน่ใจว่าเอื้อมถึง การช่วยเหลือที่ตระการตาดูกล้าหาญและสอนให้คู่ของคุณลังเล เพราะเธอไว้ใจไม่ได้อีกต่อไปว่าคอร์ตของเธอคือของเธอ คู่ดีขึ้นเมื่ออาณาเขตของผู้เล่นแต่ละคนคาดเดาได้ รับลูกของคุณอย่างเต็มที่ ปล่อยของเธออย่างสมบูรณ์ และให้ลูกที่อยู่ตรงเส้นเป็นเรื่องของการเรียกแทนที่จะเป็นแร็กเกตที่ยาวกว่าหรือดังกว่า