จะพัฒนาเทคนิคแบ็กแฮนด์สแมชแบดมินตันของคุณผ่านการฝึกได้อย่างไร (คู่มือแบ็กแฮนด์สแมช)

เช็กแบ็กแฮนด์ #5

ดริลแบ็กแฮนด์สแมชที่สร้างรูปทรง

เราฝึกแบ็กแฮนด์สแมชตามลำดับที่ปกป้องรูปทรง อย่างแรก งานกริปและผนัง: นิ้วโป้งบนด้านแบน การหมุนสั้นๆ ที่ขัดเกลาโดยไม่มีลูกขนไก่จนกว่าการถือจะเป็นค่าเริ่มต้นที่มือหาเจอเอง อย่างที่สอง เซตสัมผัส: ป้อนสูงมาฝั่งแบ็กแฮนด์ นับการลงในพื้นที่ การสัมผัสถูกถ่ายหรือเรียกความสูง อย่างที่สาม เซตเลือก: ป้อนแยกกันระหว่างเส้นอ้อมศีรษะกับเส้นแบ็กแฮนด์ ผู้ตีตัดสินใจแต่เนิ่นๆ และการเรียกถูกให้คะแนนพร้อมกับลูก สุดท้าย เซตเกม: ลูกนี้ได้รับอนุญาตในแรลลี โดยตั้งใจให้ใช้อย่างหายาก โดยแบ็กแฮนด์สแมชที่ฝืนถูกให้คะแนนลบกับผู้ตี แต่ละขั้นขจัดที่ซ่อนที่ขั้นก่อนทิ้งไว้

ความก้าวหน้าถูกนับด้วยความชันและการลง ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกว่าลูกแรงแค่ไหน การลงในพื้นที่จากสิบครั้งคือตัวเลขหลักที่ผู้สแมชแบ็กแฮนด์ทุกคนควรรู้เกี่ยวกับตัวเอง การแยกข้อผิดพลาดถูกเก็บไว้ข้างๆ: ติดเน็ต ยาว และกว้างนับแยกกัน เพราะแต่ละอย่างชี้ไปที่การซ่อมที่ต่างกัน ความสูงในการสัมผัส มุมของหน้าแร็กเกต หรือการเลือกเป้าหมาย และการแยกการตัดสินใจ: แบ็กแฮนด์สแมชที่เลือกเมื่อโฟร์แฮนด์หายไปอย่างซื่อสัตย์เทียบกับแบ็กแฮนด์สแมชที่เลือกเพื่อการแสดง ให้คะแนนโดยโค้ชที่ดูแรลลี ความรู้สึกเป็นพยานที่ไม่น่าเชื่อถือบนฝั่งแบ็กแฮนด์ เพราะลูกที่ฝืนแล้วทำคะแนนได้รู้สึกเหมือนอัจฉริยะ ตัวเลขลอกเรื่องเล่าออกไป เมื่อการลงในพื้นที่เพิ่มขึ้นและการเลือกที่ฝืนลดลง ลูกนี้กำลังดีขึ้นจริงๆ

สัญญาณที่แบ็กแฮนด์สแมชเข้าที่แล้วส่วนใหญ่เงียบๆ ผู้เล่นหน้าเน็ตเริ่มยืนใกล้เน็ตขึ้นครึ่งก้าวเมื่อเจอคุณ เพราะมุมหลังลึกหยุดเป็นตำแหน่งที่ปลอดภัยแล้ว และครึ่งก้าวนั้นคือพื้นที่ที่เคลียร์และดร็อปของคุณจะใช้ในภายหลัง ข้อผิดพลาดของคุณเองเปลี่ยนรูปร่าง: การพลาดกลายเป็นการลงที่ยาวกว่าพื้นที่เพียงเสี้ยวหนึ่งแทนที่จะเป็นลูกที่ลอยซึ่งผู้เล่นหน้าเน็ตก้าวเข้ามารับ ซึ่งเป็นข้อผิดพลาดของลูกที่อยู่ใกล้ขีดจำกัดของมัน และลูกนี้ปรากฏในแมตช์ของคุณน้อยลงขณะที่สำคัญมากขึ้น ซึ่งฟังดูย้อนกลับและเป็นสัญญาณที่แน่ชัดที่สุด: ลูกปิดแรลลีแบบช่วยเหลือถูกตัดสินด้วยแรลลีที่พวกมันช่วย นั่นคือตอนที่งานขยายกว้างขึ้น สู่แบ็กแฮนด์ไดรฟ์และแบ็กแฮนด์ดร็อปครอสคอร์ตจากกริปและรูปทรงเดียวกัน