ดริลล์แบดมินตันที่ดีที่สุด สำหรับพัฒนาเกมของคุณ (คู่มือดริลล์)

ความเชื่อผิดกับความจริง

ความเชื่อผิดเกี่ยวกับแบดมินตันดริลล์

ความเชื่อผิดข้อหนึ่ง: ดริลล์มากกว่าหมายถึงดีกว่า เซสชันที่อัดแน่นด้วยดริลล์สิบแบบให้แต่ละแบบแค่ไม่กี่นาทีที่ขาดสมาธิ และไม่มีอะไรถูกทำซ้ำพอจะเปลี่ยน ดริลล์สองแบบที่ทำอย่างถูกต้อง มีงานที่ตั้งชื่อไว้ การป้อนลูกที่ดี และยอดนับที่ซื่อสัตย์ พาผู้เล่นไปได้ไกลกว่าในหนึ่งเดือน ปริมาณรู้สึกว่าได้ผลเพราะมันทำให้เหนื่อย แต่เหนื่อยไม่เหมือนกับดีขึ้น ผู้เล่นที่พัฒนเร็วที่สุดมักทำรายการสั้นด้วยวินัยที่ยอดเยี่ยม ไม่ใช่รายการยาวโดยไม่มีวินัย นับว่าการฝึกของคุณมีไว้เพื่ออะไร ถ้าคุณตั้งชื่องานของดริลล์ที่กำลังทำไม่ได้ ดริลล์นั้นก็ไม่ได้ทำอะไร ไม่ว่ามันจะทำให้คุณหายใจแรงแค่ไหน

ความเชื่อผิดข้อสอง: ยากกว่าดีกว่าเสมอ ความยากคือตัวปรับ ไม่ใช่คุณธรรม เซตดริลล์ที่เกินขั้นปัจจุบันของผู้เล่นสอนนิสัยเอาตัวรอด: เท้าที่รีบ ช็อตที่ฉกฉวย ร่างกายที่เกร็งแทนที่จะเคลื่อนไหว นิสัยเหล่านั้นต้องถูกเลิกฝึก ซึ่งใช้เวลามากกว่าความอดทนที่จะใช้ ระดับที่ถูกต้องมีสัมผัสที่จำได้: รอบส่วนใหญ่สำเร็จเมื่อการเคลื่อนไหวทำอย่างถูกต้อง และความล้มเหลวชี้ไปที่สิ่งที่เฉพาะเจาะจง ถ้าทุกรอบล้มเหลว ขั้นนั้นสูงเกินไป ถ้าทุกรอบสำเร็จโดยไม่ต้องคิด ขั้นนั้นต่ำเกินไป สิ่งที่ดีกว่าอยู่ระหว่างสองอย่าง และการหามันคือฝีมือจริงของโค้ช

ความเชื่อผิดข้อสาม: เกมอย่างเดียวก็พอ เกมคือการทดสอบ และการทดสอบไม่ได้สอนทักษะที่มันวัด ผู้เล่นที่เล่นแค่แมตช์ฝึกจุดแข็งกับจุดอ่อนของตัวเองทุกคืน: ช็อตที่แข็งแรงถูกเลือก ช็อตที่อ่อนถูกหลีกเลี่ยง และช่องว่างกว้างขึ้นขณะที่ความฟิตดีขึ้น นั่นคือเหตุผลที่ผู้เล่นสังสรรค์ที่กระตือรือร้นอาจอยู่ที่ระดับเดิมมาหลายปี เกมเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกอย่างแน่นอน เกมคือที่ที่ดริลล์พิสูจน์ตัวเองและที่ที่จุดอ่อนใหม่ประกาศตัว แต่การแก้ไขเกิดขึ้นในบล็อกดริลล์: หนึ่งงาน แยกออก ทำซ้ำ ขั้นขึ้น ทดสอบ แก้ไข ทดสอบซ้ำ ข้ามขั้นกลางแล้วผลการทดสอบจะไม่เคยเปลี่ยน