อุปกรณ์ฝึกแบดมินตันที่ดีที่สุดสำหรับซ้อมที่บ้าน (คู่มือซ้อมที่บ้าน)
การซ้อมที่บ้านคือจุดที่แบดมินตันค่อยๆ ดีขึ้นอย่างเงียบๆ ระหว่างคลาส ฝึกฟุตเวิร์กเงาสิบหรือยี่สิบนาทีในห้องนั่งเล่น ออกกำลังกายด้วยยางยืดหลังเลิกเรียน กระโดดเชือกขณะที่รออาหารเย็นสุก เซสชันเล็กๆ เหล่านี้สะสมกันตลอดฤดูกาล แต่การซ้อมที่บ้านจะได้ผลก็ต่อเมื่อพื้นที่ปลอดภัยและอุปกรณ์แต่ละชิ้นคุ้มค่าที่จะอยู่ที่นั่น คู่มือนี้จะพาไปดูชุดซ้อมที่บ้านที่เราแนะนำที่ ST Badminton Academy ทีละชิ้น ตามลำดับที่ผู้เล่นควรซื้อ: ไม้ที่สภาพดีและลูกขนไก่ที่เหมาะก่อน แล้วจึงเป็นเสื่อ ยางยืด เชือกกระโดด และกรวย นอกจากนี้ยังบอกอุปกรณ์ที่ควรข้ามด้วย เพราะทุกบ้านมีมุมอุปกรณ์กีฬาที่ซื้อมาด้วยความหวังแล้วใช้แค่สองครั้ง ที่นี่ไม่มีชื่อแบรนด์และไม่มีราคา ชุดซ้อมที่บ้านเลือกด้วยเกณฑ์ง่ายๆ ที่ผู้เล่นทุกคนตรวจได้: ปลอดภัยในพื้นที่ของฉันไหม จะใช้มันสามครั้งต่อสัปดาห์ไหม มันสนับสนุนสิ่งที่โค้ชสอนบนคอร์ตไหม ถ้าชิ้นใดตอบไม่ผ่าน ก็ปล่อยไว้ที่ร้าน อ่านตามลำดับแล้วค่อยๆ สร้างมุมซ้อม ชุดเล็กที่ได้ใช้จริงชนะชุดใหญ่ที่เก็บฝุ่นทุกสัปดาห์
เช็กลิสต์ชุดซ้อมที่บ้าน #1
เริ่มจากพื้นฐาน: ไม้ ลูกขนไก่ และพื้นที่ปลอดภัย
เริ่มจากไม้ก่อน และทำให้ง่ายเข้าไว้: ไม้ที่คุณมีอยู่แล้วคือไม้ซ้อมที่บ้านสำหรับผู้เล่นส่วนใหญ่ ไม้สำรองที่สภาพดีอีกด้ามมีประโยชน์สำหรับเยาวชนที่เล่นที่โรงเรียนด้วย เพราะถ้าเอ็นขาดก็ไม่ทำให้ซ้อมหยุด ตรวจสามอย่าง ด้ามจับควรสดพอที่จะจับได้โดยไม่ต้องบีบแรง หน้าเอ็นควรรู้สึกมีชีวิต ไม่ทื่อและตาย น้ำหนักควรเหมาะกับผู้เล่น: ผู้ใหญ่ส่วนใหญ่เล่นด้วยไม้ 3U หนัก 85 ถึง 89 กรัม หรือ 4U หนัก 80 ถึง 84 กรัม และเยาวชนที่กำลังเติบโตมักจับไม้ 4U หรือ 5U หนัก 75 ถึง 79 กรัมได้ง่ายกว่า เรื่องเอ็น เอ็นเส้นบางรู้สึกมีชีวิตกว่า ส่วนเอ็นเส้นหนาทนกว่า สำหรับการซ้อมที่บ้าน ความทนทานมักชนะ
ลูกขนไก่แยกตามพื้นผิวและงบประมาณ ลูกขนไก่ไนลอนคือตัวทำงานหลักที่บ้าน: มันรอดจากการชนเฟอร์นิเจอร์ ผนัง และพื้นกระเบื้อง และลูกหนึ่งใช้ได้หลายเซสชัน ลูกขนไก่ขนนกบินได้แม่นยำกว่าและเหมาะกับในฮอลล์ ที่ซึ่งมันเป็นมาตรฐานการแข่งขัน เกรดความเร็วตั้งแต่ 75 ถึง 78 และห้องอุ่นๆ ในมาเลเซียมักเหมาะกับช่วงกลางของเกรดนั้นสำหรับผู้เล่นส่วนใหญ่ เก็บลูกขนไก่ตั้งตรงในหลอดให้พ้นความร้อน จากนั้นตรวจพื้นที่ก่อนเริ่มซ้อมทุกครั้ง: เพดานสูงพอสำหรับลูกเคลียร์ ไฟและพัดลมพ้นจากวงสวิง เฟอร์นิเจอร์ดันออกไป และพื้นแห้งไม่ลื่น เซสชันที่บ้านจบลงเพราะพัดลมเพดานเตี้ยมากกว่าขาดอุปกรณ์ชิ้นใด
เช็กลิสต์ชุดซ้อมที่บ้าน #2
เสื่อฝึกและพื้น: จุดที่การซ้อมที่บ้านเกิดขึ้น
เสื่อฝึกเปลี่ยนมุมใดก็ได้ให้เป็นจุดซ้อม มันปกป้องเข่าระหว่างท่าออกกำลังกายบนพื้น ทำให้การพุ่งตัวและการกระโดดมีพื้นผิวที่ยืดหยุ่นบ้าง และทำเครื่องหมายโซนที่ชัดเจนว่าการซ้อมเกิดขึ้นตรงไหน ส่วนอื่นของบ้านไม่ใช่ มองหาเสื่อที่ขอบเรียบติดพื้น ยึดพื้นแทนที่จะเลื่อน และหนาพอสำหรับท่าแพลงก์และแกนกลางโดยไม่รู้สึกเหมือนที่นอน เสื่อที่เลื่อนแย่กว่าไม่มีเสื่อเลย ดังนั้นให้ทดสอบด้านหลังเสื่อบนพื้นของคุณเอง ม้วนหรือพับหลังซ้อมเพื่อให้คงรูป
พื้นใต้เสื่อก็สำคัญเช่นกัน กระเบื้องและคอนกรีตขัดมันแข็งและลื่นได้เมื่อใส่ถุงเท้า ดังนั้นฟุตเวิร์กที่บ้านควรทำด้วยรองเท้าคอร์ตที่สะอาดหรือรองเท้าผ้าใบที่ยึดเกาะ ไม่ใช่ถุงเท้าอย่างเดียว พื้นไม้ให้อภัยการลงเท้ามากกว่านิดหน่อย แต่ก็ยังลงโทษส้นเท้าเปล่าตลอดหลายสัปดาห์ รักษาพื้นที่ให้แห้ง: ผ้าขนหนูผืนเล็กข้างๆ สำหรับซับเหงื่อช่วยให้เสื่อปลอดภัยระหว่างงานยางยืดและเซตแกนกลาง ถ้าพื้นที่เดียวที่มีคือระเบียง ให้ตรวจความสูงราวกันตกและให้ทุกท่าอยู่ต่ำและควบคุมได้ การซ้อมที่บ้านควรลดความเสี่ยงของการบาดเจ็บโง่ๆ ไม่ใช่เพิ่มมัน
มุมซ้อมเองต้องการนิสัยเดียวเพื่อให้อยู่รอด: ทุกอย่างอยู่ในที่เดียว ไม้พิงผนัง หลอดลูกขนไก่ตั้งอยู่ในมุม เสื่อม้วนอยู่ข้างๆ ยางยืดและเชือกอยู่ในกล่องเล็กใบเดียว เมื่อการเตรียมใช้เวลาสองนาที เซสชันก็เกิดขึ้น เมื่อต้องใช้เวลาสิบห้านาทีในการค้นหา เซสชันก็ไม่เกิด ตาข่ายพกพาคือของเสริมชิ้นเดียวที่เลือกได้ และเฉพาะบ้านที่มีพื้นที่และเพดานสูงจริงๆ เท่านั้น: ตาข่ายที่ถูกต้องสูง 1.55 เมตรที่เสา และ 1.524 เมตรตรงกลาง ส่วนตาข่ายโรงรถที่เตี้ยสอนนิสัยเตี้ยๆ ถ้าความสูงไม่มี ท่าฝึกเงาก็ทำงานเดียวกันได้อย่างปลอดภัย
เช็กลิสต์ชุดซ้อมที่บ้าน #3
ยางยืด: ฝึกความแข็งแรงโดยไม่ต้องเข้ายิม
ยางยืดคือมุมความแข็งแรงของชุดซ้อมที่บ้าน ขา ไหล่ และแกนกลางของนักแบดมินตันตอบสนองดีต่อการฝึกด้วยยางยืด และยางยืดไม่ต้องการชั้นวาง ม้านั่ง หรือห้องว่าง เริ่มด้วยแรงต้านเบาถึงปานกลาง ท่าที่สำคัญที่สุดนั้นง่าย: ดึงยางยืดแยกออกและหมุนไหล่ออกด้านนอกสำหรับไหล่ เดินด้านข้างและสควอตช้าๆ สำหรับขา และท่าดึงสำหรับหลังที่สมดุลกับการตีทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าลำตัว ผู้เล่นที่ทำได้ยี่สิบครั้งอย่างสะอาดต้องการยางยืดที่แข็งแรงขึ้นหรือจังหวะที่ช้าลง ไม่ใช่เรื่องเล่าที่หนักกว่าเกี่ยวกับการออกกำลังกาย
การเลือกยางยืดคือการตรวจสองนาที ยางยืดแบบห่วงเหมาะกับขาและการวอร์มอัพ ยางยืดแบบท่อมีด้ามจับเหมาะกับท่าดึงและดัน ยางยืดหุ้มผ้ารู้สึกอ่อนโยนต่อผิวมากกว่าและไม่ค่อยม้วน ไม่ว่าจะแบบใด ให้ตรวจก่อนใช้ทุกครั้ง: รอยขาดเล็กๆ รอยซีดที่ยืดออก และรอยแตกใกล้ด้ามจับคือสัญญาณเตือน และยางยืดที่ขาดกลางท่าออกกำลังกายอาจฟาดตา หรือแก้มได้ ยึดยางยืดเฉพาะกับสิ่งที่ขยับไม่ได้เท่านั้น: ประตูที่ปิดโดยสอดยางยืดผ่านด้านบานพับ ขาโต๊ะหนักๆ ไม่ใช่ลูกบิดประตูที่หมุนได้ เปลี่ยนยางยืดเมื่อเห็นสัญญาณเสียหายครั้งแรก ไม่ใช่หลังมันขาด
ใช้ยางยืดแบบแบดมินตัน ใส่ยางยืดเบาๆ ในท่าสวิงเงาเพื่อให้ไหล่เรียนรู้ที่จะแข็งแรงตลอดวงตี ก้าวไปด้านข้างต้านยางยืดแบบห่วงก่อนซ้อมฟุตเวิร์กเพื่อให้สะโพกตื่นตัว ทำทุกครั้งให้สะอาด: ออกช้าๆ กลับอย่างมั่นคง ไม่เด้งที่ปลายท่า เมื่อใดที่ฟอร์มแตก เซตนั้นจบ ไม่ว่าจะวางแผนไว้กี่ครั้ง ยางยืดยังพกพาสะดวก: เยาวชนที่ไปแข่งสามารถทำกิจวัตรวอร์มอัพทั้งหมดในห้องโรงแรมได้ ความพกพานี่เองคือเหตุผลจริงที่ยางยืดอยู่ใกล้ด้านบนของรายการนี้ เหนือกว่าเครื่องเฉพาะทางใดๆ
เช็กลิสต์ชุดซ้อมที่บ้าน #4
เชือกกระโดดและกรวย: ฟุตเวิร์กในพื้นที่เล็ก
เชือกกระโดดคือเครื่องมือฟุตเวิร์กที่เก่าแก่ที่สุดในวงการกีฬา และยังคงเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ดีที่สุดสำหรับแบดมินตัน การกระโดดเชือกสร้างสปริงที่น่อง จังหวะ และเท้าที่เบา และสอนผู้เล่นให้ลงเท้าอย่างเงียบๆ ที่ส่วนหน้าของเท้า ซึ่งเป็นเสียงของการเคลื่อนที่บนคอร์ตที่ดี ตรวจความยาวก่อน: ยืนเหยียบตรงกลางเชือกแล้วด้ามจับควรยาวถึงประมาณรักแร้ ยาวเกินไปจะฟาดพื้น สั้นเกินไปจะเกี่ยวปลายเท้า กระโดดบนเสื่อหรือพื้นผิวที่ยืดหยุ่นอื่น ในเซตสั้นๆ มีพักระหว่างเซต และหยุดเมื่อการลงเท้าเริ่มดังและหนัก เพราะการกระโดดที่เหนื่อยสอนฟุตเวิร์กที่เหนื่อย
กรวยและเครื่องหมายแบนเปลี่ยนพื้นที่เล็กให้เป็นคอร์สฟุตเวิร์ก แผ่นกลมแบนหกแผ่นสามารถทำเครื่องหมายหกจุดของคอร์ตที่ย่อลงมาให้พอดีห้องนั่งเล่น: มุมหน้า ด้านข้าง และมุมหลังรอบฐานกลาง แผ่นแบนชนะกรวยสูงในร่ม เพราะแผ่นที่ถูกเหยียบจะเลื่อนน้อยกว่าและเจ็บน้อยกว่า ใช้มันสำหรับรูปแบบก่อน แล้วค่อยความเร็ว: เดินตามรูปแบบ วิ่งเหยาะๆ แล้วจึงเคลื่อนที่ด้วยจังหวะซ้อม ผู้เล่นที่รู้แน่ชัดว่าเท้าต้องไปตรงไหนที่บ้านจะมาถึงคลาสพร้อมที่จะหยิบไม้และลูกขนไก่ ล้างเครื่องหมายบ้างเป็นครั้งคราว แผ่นที่มีฝุ่นบนกระเบื้องคือสเก็ต ไม่ใช่เครื่องหมาย
เชือกและกรวยรวมกันเป็นเซสชันสั้นที่เยาวชนคนใดก็ทำได้โดยไม่ต้องมีหน้าจอหรือแอป วอร์มอัพด้วยการกระโดดเชือกเบาๆ ทำรูปแบบฟุตเวิร์กสามแบบไปยังเครื่องหมาย กระโดดเชือกอีกครั้ง แล้วจบด้วยท่าสวิงเงา สิบห้านาทีอย่างจริงจัง สามครั้งต่อสัปดาห์ ทำเพื่อการเคลื่อนที่บนคอร์ตมากกว่าการเล่นอุปกรณ์สุ่มๆ หนึ่งชั่วโมงต่อเดือน เขียนเซสชันลงบนบัตรง่ายๆ บนผนังถ้าช่วยให้มันเกิดขึ้น การซ้อมที่บ้านสำเร็จด้วยกิจวัตร ไม่ใช่ความหลากหลาย: ท่าเดิมไม่กี่ท่า ทำได้ดี ในวันเดิมๆ จนกว่าเท้าจะจำได้โดยไม่ต้องคิด
เช็กลิสต์ชุดซ้อมที่บ้าน #5
สิ่งควรข้าม: อุปกรณ์ที่ดักฝุ่นที่บ้าน
ตอนนี้มาถึงรายการควรข้าม ซึ่งประหยัดเงินมากกว่าส่วนอื่นใด ข้ามเครื่องยิมหนักๆ สำหรับเยาวชน: เครื่องสถานีเดียวฝึกท่าเดียว กินพื้นที่ห้อง และถูกทิ้งหรือถูกลืมภายในไม่กี่เดือน ข้ามน้ำหนักอิสระชิ้นใหญ่สำหรับผู้เล่นอายุน้อยที่เทคนิคยังก่อตัว น้ำหนักตัวและยางยืดครอบคลุมความแข็งแรงที่บ้านในขั้นนั้น ภายใต้สายตาโค้ช ข้ามทุกอย่างที่ขายพร้อมค่าสมาชิกแอปสำหรับท่าพื้นฐานที่บัตรบนผนังทำได้ และข้ามการซื้อจำนวนมาก: บ้านที่ซื้อสิบชิ้นพร้อมกันใช้สองชิ้นและเก็บแปดชิ้น
ข้ามของแพงที่แก้ปัญหาที่ผู้เล่นที่บ้านไม่มี ลูกขนไก่ขนนกเป็นโหลสำหรับการใช้ที่บ้านทุกวันเผาเงิน ไนลอนบินได้ดีพอสำหรับการซ้อมและทนกว่า เครื่องวัดความตึงเอ็นเป็นเครื่องมือที่ดีในมือช่างขึ้นเอ็น แต่ความตึงตั้งตอนขึ้นเอ็น และช่างขึ้นเอ็นของคุณจัดการให้ ผู้เล่นที่บ้านไม่ได้อะไรจากการวัดมันทุกสัปดาห์ อุปกรณ์เฉพาะทางชิ้นเดียว ชิ้นหนึ่งสำหรับข้อมือ ชิ้นหนึ่งสำหรับปลายแขน ชิ้นหนึ่งสำหรับนิ้ว เกือบทุกครั้งแพ้ยางยืดและแผน ถ้าผลิตภัณฑ์สัญญาผลลัพธ์ระดับมืออาชีพจากการใช้สิบนาทีต่อวันโดยไม่มีโค้ช คำสัญญานั่นเองคือสินค้า ปล่อยมันไว้บนชั้น
ลำดับการซื้อจบเนื้อหาคู่มือ พื้นฐานก่อน: ตรวจไม้ เตรียมลูกขนไก่ ทำให้พื้นที่ปลอดภัย เสื่อเป็นลำดับที่สอง เพราะมันทำให้มุมซ้อมเป็นจริง ยางยืดที่สาม เชือกและกรวยที่สี่ แล้วหยุดหนึ่งเดือนแล้วซ้อม อย่าเพิ่มอะไรจนกว่าโค้ชจะระบุช่องว่างที่ชุดปัจจุบันเติมไม่ได้ กฎข้อนี้เพียงข้อเดียวปกป้องกระเป๋าสตางค์ส่วนใหญ่ เก็บทุกอย่างให้แห้งและพ้นแดดโดยตรง ตากเสื่อหลังเซสชันที่เหงื่อออก และตรวจยางยืดและด้ามจับทุกเดือน อุปกรณ์ที่บ้านที่ดูแลแบบนี้อยู่ได้หลายฤดูกาล และมุมซ้อมยังคงน่าเชิญชวนแทนที่จะกลายเป็นกองของที่ไม่มีใครอยากเก็บ
ความเชื่อผิดๆ ปะทะ ความจริง
ความเชื่อผิดๆเกี่ยวกับอุปกรณ์ฝึกที่บ้าน
ความเชื่อผิดๆ ข้อหนึ่ง: อุปกรณ์มากขึ้นหมายถึงพัฒนาการเร็วขึ้น มันไม่เป็นเช่นนั้น พัฒนาการมาจากการทำซ้ำที่ดี และการทำซ้ำมาจากเซสชันสั้นๆ ที่เกิดขึ้นจริง เราเห็นเยาวชนเปลี่ยนฟุตเวิร์กด้วยเชือก แผ่นกลม หกแผ่น และเสื่อ และเห็นคนอื่นๆ หยุดนิ่งสนิทในห้องที่เต็มไปด้วยเครื่อง รายการอุปกรณ์ในคู่มือนี้สั้นโดยเจตนา ทุกชิ้นมีงานประจำสัปดาห์ ถ้าชิ้นใหม่บอกงานของมันในประโยคเดียวไม่ได้ มันคือของตกแต่ง และของตกแต่งไม่ใช่การฝึก
ความเชื่อผิดๆ ข้อสอง: อุปกรณ์ที่บ้านต้องเหมือนที่มืออาชีพใช้ ชุดซ้อมที่บ้านมีงานต่างจากชุดในฮอลล์ มืออาชีพเล่นด้วยลูกขนไก่ขนนกเพราะการแข่งขันต้องการการบินแบบนั้น การซ้อมที่บ้านต้องการความทนทานต่อผนังและพื้น ดังนั้นไนลอนจึงชนะ มืออาชีพฝึกในยิมเพราะงานความแข็งแรงของพวกเขาหนักและมีผู้ดูแล ความแข็งแรงที่บ้านสำหรับเยาวชนคือยางยืดและน้ำหนักตัว ทำด้วยฟอร์มที่สะอาด การลอกเลียนรายการซื้อของมืออาชีพคือการลอกเลียนค่าใช้จ่ายโดยไม่มีทีมสนับสนุน เลือกตามพื้นที่ ช่วงวัย และสัปดาห์ของคุณ
ความเชื่อผิดๆ ข้อสาม: อุปกรณ์ที่บ้านมากพอจะแทนการสอนและเวลาบนคอร์ตได้ การซ้อมที่บ้านสนับสนุนการสอน มันแทนสายตาของโค้ชหรือความจริงของแรลลีจริงไม่ได้ ท่าสวิงเงาสามารถฝึกด้ามจับที่ผิดเป็นเดือนๆ ถ้าไม่มีใครตรวจ และไม่มีรูปแบบกรวยใดสอนการอ่านคู่ต่อสู้ การแบ่งที่เหมาะสมนั้นง่าย: เซสชันที่บ้านสร้างความฟิต ฟุตเวิร์ก และนิสัยระหว่างคลาส ส่วนคลาสแก้ไขเทคนิคและทดสอบทุกอย่างกับลูกขนไก่จริงและคู่ต่อสู้จริง ผู้เล่นที่รักษาการแบ่งนี้ไว้พัฒนาอย่างมั่นคง ผู้เล่นที่แลกฮอลล์กับห้องนั่งเล่นจะหยุดนิ่งอย่างสุภาพ
ทำไมจึงเลือกเรา
ทำไมผู้เล่นจึงเลือกST Badminton Academy
ที่ ST Badminton Academy การซ้อมที่บ้านกำหนดโดยโค้ชคนเดียวกับที่สอนในคลาส ดังนั้นสองครึ่งจึงเข้ากัน ด้วยนักเรียนสูงสุดสี่คนต่อกลุ่ม โค้ชรู้จักการจัดบ้านของเยาวชนแต่ละคน: ความสูงเพดาน พื้น อุปกรณ์ที่พวกเขามีจริง จากนั้นจึงกำหนดงานที่บ้านให้พอดีกับความเป็นจริงนั้น: รูปแบบเงาสำหรับแฟลตเล็ก กิจวัตรยางยืดสำหรับผู้เล่นที่มีมุม เชือกกระโดดสำหรับคนที่มีเสื่อ ไม่มีนักเรียนคนใดถูกบอกให้ซื้ออุปกรณ์เต็มห้อง พวกเขาถูกบอกให้ใช้มุมหนึ่งให้ดี
สถาบันให้คำแนะนำเรื่องอุปกรณ์แบบเดียวกับคู่มือนี้: เกณฑ์ก่อน แบรนด์ไม่เคย โค้ชจะบอกผู้ปกครองเมื่อเยาวชนต้องการรองเท้าคอร์ตก่อนสิ่งอื่น เมื่อไม้สำรองรอได้ และเมื่ออุปกรณ์ที่ขอจะกลายเป็นของดักฝุ่น ความซื่อตรงนั้นจงใจ คำแนะนำที่บางครั้งบอกว่าอย่าซื้อคือคำแนะนำที่ครอบครัวไว้ใจได้เมื่อมันบอกว่าซื้อ ผู้ปกครองยังได้รับการตรวจความปลอดภัย: พื้นที่ พื้น เพดาน สภาพยางยืด การซ้อมที่บ้านที่จัดอย่างปลอดภัยคือการซ้อมที่เกิดขึ้นต่อไป
สุดท้าย นิสัยที่บ้านสร้างวินัยที่ทัวร์นาเมนต์ต้องการ เยาวชนที่เก็บกระเป๋า ตากเสื่อ ตรวจยางยืด และบันทึกเซสชันสั้นๆ กำลังซ้อมความเป็นระเบียบแบบเดียวกับที่ต่อมาหมายถึงการมาถึงโดยกินอิ่ม ดื่มน้ำเพียงพอ ตรงเวลา พร้อมอุปกรณ์ที่ใช้งานได้ โค้ชสังเกตผู้เล่นเหล่านี้ตั้งแต่เนิ่นๆ แชมป์ไม่ได้สร้างบนคอร์ตเท่านั้น พวกเขาสร้างในมุมเล็กๆ ที่น่าเบื่อและจัดการดีของบ้านธรรมดา งานของเราคือช่วยครอบครัวสร้างมุมเหล่านั้นด้วยของไม่กี่ชิ้นที่เลือกอย่างซื่อตรง
คำถามที่พบบ่อย: อุปกรณ์ฝึกแบดมินตันที่บ้านในมาเลเซีย(กัวลาลัมเปอร์)
ต่อไปนี้คือคำถามที่ผู้ปกครองและผู้เล่นถามเรามากที่สุดเกี่ยวกับอุปกรณ์ฝึกแบดมินตันสำหรับซ้อมที่บ้าน ควรซื้ออะไรก่อน และโค้ชของเรากำหนดการซ้อมที่บ้านอย่างไรในกัวลาลัมเปอร์และเซอตาปัก
เยาวชนต้องการอุปกรณ์พื้นฐานอะไรสำหรับการซ้อมที่บ้านถ้าอาศัยอยู่ที่เซอตาปักหรือกอมบัก?
เริ่มด้วยไม้ที่สภาพดี หลอดลูกขนไก่ไนลอน รองเท้าคอร์ต และเสื่อสำหรับทำเครื่องหมายมุมซ้อม เพิ่มยางยืด เชือกกระโดด และเครื่องหมายแบนเมื่อเซสชันแรกเริ่มเดิน ลำดับนี้ครอบคลุมฟุตเวิร์ก ความแข็งแรง และท่าฝึกเงาโดยไม่เสียเงินกับอุปกรณ์เสริมที่เยาวชนจะไม่ใช้
อุปกรณ์ฝึกที่บ้านชิ้นแรกที่ควรซื้อสำหรับแบดมินตันในกัวลาลัมเปอร์คืออะไร?
ซื้อไม้และลูกขนไก่ก่อน เพราะทุกท่าซ้อมที่บ้านแขวนอยู่กับมัน ไม้ที่พอดีกับมือและพละกำลังของผู้เล่น พร้อมด้ามจับสดและหน้าเอ็นที่มีชีวิต บวกกับลูกขนไก่ไนลอนที่ทนทานสำหรับใช้ที่บ้าน เปิดโอกาสให้ฝึกสวิงเงา รูปแบบฟุตเวิร์ก และการซ้อมกับผนังตั้งแต่วันแรก
ผู้เล่นต้องการพื้นที่ที่บ้านมากแค่ไหนในการซ้อมอย่างสม่ำเสมอ?
น้อยมากถ้าปลอดภัย พื้นที่โล่งขนาดประมาณพรมผืนใหญ่เหมาะกับงานเสื่อ ยางยืด และท่าสวิงเงา และเครื่องหมายสามารถย่อหกจุดฟุตเวิร์กลงมาให้พอดีกับพื้นที่นั้น ความสูงเพดานสำหรับลูกเคลียร์สำคัญกว่าขนาดพื้น ย้ายเฟอร์นิเจอร์ ตรวจไฟและพัดลม รักษาพื้นให้แห้ง
อุปกรณ์ที่บ้านแทนการฝึกบนคอร์ตสำหรับเยาวชนได้ หรือเพียงสนับสนุนงานบนคอร์ต?
ไม่ได้ อุปกรณ์ที่บ้านสนับสนุนการฝึกบนคอร์ตโดยสร้างความฟิต ฟุตเวิร์ก และนิสัยระหว่างคลาส มันแก้ไขเทคนิคหรือสอนผู้เล่นให้อ่านแรลลีจริงไม่ได้ โค้ชตรวจด้ามจับ แก้ไขรูปแบบ และทดสอบทุกอย่างบนคอร์ต ทั้งสองอย่างทำงานร่วมกัน: ปริมาณที่บ้าน การแก้ไขบนคอร์ต พัฒนาการที่มั่นคง
ควรตรวจอะไรก่อนจัดมุมซ้อมที่บ้าน?
ตรวจห้าอย่าง: ความสูงเพดานสำหรับวงสวิงเต็มที่ ไฟและพัดลมพ้นจากวงไม้ เฟอร์นิเจอร์ย้ายออกไป พื้นแห้งไม่ลื่น และเสื่อที่ยึดแทนที่จะเลื่อน เพิ่มการตรวจความปลอดภัยของยางยืดถ้าใช้ยางยืด: จุดยึดแน่น ไม่มียางขาด มีที่ให้ถอยหลัง
โค้ชของคุณแนะนำท่าซ้อมที่บ้านสำหรับนักเรียนใกล้หวังซามาจูไหม?
ใช่ โค้ชกำหนดงานที่บ้านสั้นๆ ให้ตรงกับสิ่งที่คลาสกำลังเรียน: รูปแบบเงา เซตกระโดดเชือก และกิจวัตรยางยืดที่ปรับตามพื้นที่ที่นักเรียนแต่ละคนมีจริง นักเรียนใกล้หวังซา มาจูและเซอตาปักได้รับแนวทางเดียวกัน: งานที่ซื่อตรง ชุดง่ายๆ ไม่มีรายการซื้อที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์เสริม
สถาบันของคุณให้ยืมอุปกรณ์หรือบอกนักเรียนว่าควรซื้ออะไรในมาเลเซียไหม?
เราให้คำแนะนำ เราไม่ให้ยืมชุดและไม่ผลักดันสินค้า โค้ชอธิบายว่าแต่ละชิ้นต้องทำอะไรและตรวจอย่างไร จากนั้นครอบครัวซื้อที่ใดก็ได้ตามสะดวก สำหรับไม้และเอ็น โค้ชสามารถชี้ได้ว่าอะไรเหมาะกับระดับของผู้เล่น คำแนะนำนี้ปลอดแบรนด์ เพราะสถาบันขายการสอน ไม่ใช่อุปกรณ์
อุปกรณ์ฝึกที่บ้านอยู่ได้นานแค่ไหนเมื่อซ้อมที่บ้านเป็นประจำ?
ถ้าดูแลดี ชุดหลักอยู่ได้หลายฤดูกาล: เสื่ออยู่ได้หลายปี ยางยืดจนกว่ายางจะแสดงรอยขาดหรือรอยซีด เชือกจนกว่าจะหลุดลุ่ย เครื่องหมายแทบจะตลอดไป ด้ามจับและเอ็นคือของสิ้นเปลือง เก็บทุกอย่างให้แห้ง พ้นแดดโดยตรง และตรวจยางยืดทุกเดือน อุปกรณ์ที่บ้านจะให้การใช้งานที่ยาวนานและซื่อตรง
อะไรทำให้ Mr Eric Chuar เป็นโค้ชที่ดีสำหรับคำแนะนำเรื่องอุปกรณ์ที่บ้านอย่างซื่อตรงสำหรับแบดมินตัน?
Mr Eric Chuar สอนมานานกว่า 15 ปี และถือว่าอุปกรณ์ที่บ้านคือตัวสนับสนุนการซ้อม ไม่ใช่งานอดิเรกการช็อปปิ้ง เขาบอกว่าแต่ละชิ้นต้องทำอะไร กำหนดงานให้พอดีกับพื้นที่จริงของนักเรียน และปฏิเสธที่จะให้อุปกรณ์ชิ้นใดมาแทนการสอน ผู้เล่นไว้ใจคำแนะนำที่ซื่อตรงเกี่ยวกับข้อจำกัด
อุปกรณ์ฝึกแบดมินตันที่บ้านขณะใช้งาน
มาตรฐานเดียวสำหรับผู้เล่นทุกคนและทุกเซสชัน
มาตรฐานของสถาบันสำหรับชุดซ้อมที่บ้านเหมือนกับมาตรฐานการสอน: บอกว่าของชิ้นนั้นทำอะไร บอกว่ามันทำอะไรไม่ได้ และปล่อยให้ผู้เล่นตัดสินใจด้วยเกณฑ์ที่ชัดเจน ไม่มีใครที่ ST Badminton Academy จะบอกครอบครัวว่าเครื่องหรืออุปกรณ์เสริมจะแก้เกมของเยาวชนได้ เราจะบอกวิธีเลือกของไม่กี่ชิ้นให้ดี ใช้มันทุกสัปดาห์ และรักษามันให้ปลอดภัย
| ปัจจัย | กองอุปกรณ์ | ชุดซ้อมง่ายๆHOME KIT |
|---|---|---|
| ความถี่ | 1 หรือ 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ส่วนใหญ่เพื่อความสนุกและเหงื่อ | ของห้าชิ้นที่มีประโยชน์ แต่ละชิ้นมีงานชัดเจนในการซ้อมที่บ้านประจำสัปดาห์ |
| จุดเน้นของท่าฝึก | ป้อนลูกนิ่งพื้นฐาน แรงกดฟุตเวิร์กน้อย | เสื่อ ยางยืด และเชือกที่สนับสนุนฟุตเวิร์ก ความแข็งแรง และท่าฝึกเงา |
| การเตรียมร่างกาย | แทบไม่มี แค่เล่นเกมบนคอร์ต | แกนกลาง ความคล่องตัว และการฝึกความเร็วอยู่ในทุกเซสชันเพื่อป้องกันการบาดเจ็บและสร้างความทนทาน |
| ความเข้าใจเชิงแท็กติก | "แค่ตีข้ามไป" ไม่มีแผนการเล่นจริง | การวิเคราะห์วิดีโอ การสร้างแต้ม และการเรียนรู้ที่จะอ่านเกมของคู่ต่อสู้ |
| อัตราส่วนโค้ช | กลุ่มใหญ่ (8-10 คน) โค้ชแทบไม่ได้ดูคุณ | สูงสุด 4 คน Mr Eric Chuar แก้ไขทุกจังหวะและรายละเอียดการเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง |
| การตั้งเป้าหมาย | ความสนุกและการออกกำลังกาย | อุปกรณ์เก็บไว้ที่มุมเดียว สะอาด แห้ง และพร้อมใช้ภายในสองนาที |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | ผู้เล่นสันทนาการที่ดี | ผู้เล่นที่ซ้อมที่บ้านบ่อยและมาถึงคลาสอย่างเฉียบคม |
การสอนแบดมินตันและการซ้อมที่บ้านในกัวลาลัมเปอร์
มุมซ้อมที่บ้านไม่จำเป็นต้องใหญ่ ใหม่ หรือแพง มันต้องการไม้ที่สภาพดี ลูกขนไก่ที่ทนผนัง เสื่อ ยางยืด เชือก และเครื่องหมาย ทั้งหมดใช้สองสามครั้งต่อสัปดาห์ เริ่มจากพื้นฐาน เพิ่มช้าๆ และให้หนึ่งเดือนของเซสชันจริงตัดสินทุกการซื้อ ถ้าลูกของคุณซ้อมกับเราที่ ST Badminton Academy ในเซอตาปัก กัวลาลัมเปอร์ ให้ถามโค้ชคนใดก็ได้ให้ดูรายการจัดบ้านของคุณ เราจะจัดชุดซ้อมที่บ้านอย่างง่าย เพื่อให้การซ้อมที่บ้านและการสอนบนคอร์ตดึงไปในทิศทางเดียวกัน
