จะพัฒนาเทคนิคไดรฟ์โฟร์แฮนด์แบดมินตันของคุณผ่านการฝึกได้อย่างไร (คู่มือไดรฟ์โฟร์แฮนด์)
ไดรฟ์โฟร์แฮนด์คือช็อตแบนเร็วที่รีบเร่งคู่ต่อสู้ก่อนที่พวกเขาจะตั้งตัว: เล่นจากคอร์ตหน้าและกลาง เดินทางเหนือเทปเพียงเล็กน้อย มาถึงลำตัวก่อนที่สวิงเต็มจะตอบได้ มันคือเครื่องยนต์ของคอร์ตกลางประเภทคู่และช็อตแรงกดที่ซื่อตรงในประเภทเดี่ยว และมันสร้างจากสิ่งเล็กๆ ที่ทำแต่เนิ่นๆ: แร็กเกตถือขึ้น การสัมผัสเกิดข้างหน้า สวิงผลักสั้นๆ แทนที่จะเป็นสวิงใหญ่ ผู้เล่นที่พยายามตีไดรฟ์เหมือนสแมชเล็กๆ มาถึงช้าและลอยวนมัน หน้านี้สร้างไดรฟ์ตามลำดับ: การถือแร็กเกต รูปทรงสั้น และการบินที่แบนซึ่งทำให้มันเป็นอาวุธ

เช็กไดรฟ์ #1
ไดรฟ์โฟร์แฮนด์แท้จริงคืออะไร
ไดรฟ์โฟร์แฮนด์ในความหมายที่หน้านี้ใช้ คือโฟร์แฮนด์แบนที่เล่นจากคอร์ตหน้าหรือกลางที่ความสูงระดับเทปหรือสูงกว่า ส่งเร็วและแบนไปยังพื้นที่กลางและหลังของคอร์ตอีกฝั่งเพื่อให้มันตกลงช้าแทนที่จะลอยขึ้น หน้าที่ของมันคือแรงกด: เอาเวลาออกจากฝั่งรับ ปฏิเสธรูปแบบลิฟต์และสแมชที่สบายของพวกเขา และบังคับลูกตอบกลับที่หลวมซึ่งฝั่งของคุณจะบุกต่อ ในประเภทคู่มันคือการแลกเปลี่ยนหลักของคอร์ตกลาง ไดรฟ์ตอบไดรฟ์ ในประเภทเดี่ยวมันคือคำตอบของลิฟต์ที่ตกสั้นหรือบล็อกที่ลอยขึ้น ไดรฟ์วัดจากลูกตอบกลับที่มันบังคับ ไม่ใช่จากความเร็วของมันเอง
ต้นทุนของไดรฟ์ที่อ่อนถูกจ่ายในการแลกเปลี่ยนเอง ไดรฟ์ที่ลอยวน ปีนขึ้นหลังสัมผัส คือคำเชิญสแมชที่ตีจากระยะที่ผู้สแมชฝึกมาพอดี ไดรฟ์ที่รับช้า ข้างลำตัว จับเทปหรือลอยขึ้นมาสั้นๆ บริจาคคอร์ตหน้าซึ่งมันควรจะป้องกัน และผู้เล่นที่ไม่มีไดรฟ์เลยแพ้ทุกการแลกเปลี่ยนแบบแบนโดยปริยาย: ถูกผลักถอยโดยคู่ต่อสู้ที่ไดรฟ์ได้อย่างอิสระ ลิฟต์จากตำแหน่งที่เธอไม่เคยเลือก ป้องกันแรลลีที่ถูกตัดสินในคอร์ตกลางก่อนที่มันจะมาถึงเธอ นับแมตช์ประเภทคู่อย่างซื่อตรงแล้วฝั่งที่ลอยวนก่อนแพ้แรลลีแบนส่วนใหญ่ และพร้อมกับมันคือสิทธิ์ในการบุก

เช็กไดรฟ์ #2
การถือแร็กเกตและกริป: พร้อมก่อนที่มันจะมาถึง
การถือแร็กเกตมาก่อนช็อต และการถือแร็กเกตคือแร็กเกตที่ถือขึ้นและอยู่ข้างหน้าโดยข้อศอกยกห่างจากซี่โครง จากตรงนั้นไดรฟ์คือการเอื้อมไปข้างหน้าสั้นๆ จากแร็กเกตที่วางลงข้างลำตัว ไดรฟ์ทุกครั้งเริ่มด้วยการยกแขน และความล่าช้าเล็กๆ นั้นคือสิ่งที่การแลกเปลี่ยนแบบแบนถูกออกแบบมาให้ลงโทษพอดี กริปคือกริปพื้นฐานที่ถือในนิ้วมือ หลวมพอที่จะปรับหน้าแร็กเกตเศษเสี้ยวระหว่างตรงและครอสคอร์ต แน่นขึ้นเฉพาะตอนสัมผัส เท้าทำให้การถือแร็กเกตสมบูรณ์: รับน้ำหนักและต่ำในคอร์ตกลาง เพื่อให้ก้าวที่รับลูกขนไก่ก้าวไปข้างหน้าหามันแทนที่จะเอื้อมจากที่ยืนนิ่ง
สวิงคือการผลัก ไม่ใช่สวิง การถอยหลังมีเพียงไม่กี่เซนติเมตร: หัวแร็กเกตถอยหลังเล็กน้อยขณะที่ข้อศอกตั้งท่า แล้วปลายแขนหมุนและนิ้วบีบผ่านการสัมผัสสั้นๆ ข้างหน้าลำตัว และหัวแร็กเกตถูกดึงกลับขึ้นทันทีสำหรับช็อตต่อไป เปรียบเทียบกับสแมช ซึ่งกล้ามเนื้อชุดเดียวกันทำงานเต็มส่วนโค้ง: ในไดรฟ์ส่วนโค้งจะยังเดินทางอยู่เมื่อลูกตอบกลับมาถึง การแลกเปลี่ยนแบบแบนชนะโดยผู้เล่นที่แร็กเกตพร้อมอีกครั้งก่อน และความพร้อมคือรูปทรงสั้นบวกการฟื้นตัวทันที ผู้เล่นที่รู้สึกว่าไดรฟ์ของตนช้ามักมีรูปทรงยาว ไม่ใช่มือช้า
ข้อบกพร่องของไดรฟ์เกิดซ้ำอย่างซื่อสัตย์จนคู่ต่อสู้เฝ้าดูมัน ข้อแรกคือการถอยหลังที่ใหญ่ ยืมมาจากสแมช ซึ่งทำให้การสัมผัสช้าและเผยช็อตแต่เนิ่นๆ ข้อที่สองคือการติดขัด: ข้อศอกแนบซี่โครง ดังนั้นไดรฟ์ที่เล่นที่ลำตัวถูกรับข้างลำตัวโดยหน้าแร็กเกตปิดครึ่งหนึ่ง ลอยขึ้นหรือจับเทป ข้อที่สามคือหน้าแร็กเกตที่เปิด ลอยขึ้นผ่านการสัมผัส ซึ่งเปลี่ยนไดรฟ์เป็นลิฟต์ทีละเซนติเมตรจนสแมชมาถึง ข้อที่สี่คือแร็กเกตที่วางลงระหว่างช็อต รีเซ็ตการถือแร็กเกตเป็นศูนย์หลังทุกการสัมผัส ข้อบกพร่องแต่ละข้อมีคำตอบการฝึกตามลำดับของหน้านี้: การถือแร็กเกตก่อน รูปทรงที่สอง การบินสุดท้าย

เช็กไดรฟ์ #3
เส้นทางการบินที่แบน: ความสูงระดับเทป และเส้นลำตัว
เส้นทางการบินคือข้อโต้แย้งทั้งหมดของไดรฟ์ และมันถูกตัดสินเป็นเซนติเมตรเหนือเทป ไดรฟ์ที่ดีข้ามแบนและใกล้ ยังเดินทางระดับหรือเพิ่งเริ่มตกลงขณะที่มันผ่านผู้รับ และลงในพื้นที่กลางหรือหลังโดยไม่เคยให้ความสูงเพื่อตีลงเลย ไดรฟ์ที่ข้ามสูงกว่าเทปหนึ่งฝ่ามือได้ให้ลูกขนไก่ที่ผู้รับสามารถก้าวเข้าไปและไดรฟ์กลับแรงกว่าแก่ผู้รับแล้ว ไดรฟ์ที่ปีนขึ้นหลังสัมผัสไม่ใช่ไดรฟ์เลย ไม่ว่าผู้เล่นจะตั้งใจอะไร นั่นคือเหตุผลที่การควบคุมความสูงถูกสอนก่อนเส้น: ไดรฟ์ตรง ไดรฟ์ครอสคอร์ต และไดรฟ์ที่ลำตัวล้วนเป็นการบินแบนแบบเดียวกันที่สวมที่อยู่ที่ต่างกัน
ตำแหน่งที่ไดรฟ์ไปสำคัญ และลำดับที่ซื่อตรงเริ่มที่ลำตัว ไดรฟ์ที่สะโพกข้างแร็กเกตของผู้รับรีบเร่งลูกตอบกลับมากที่สุด เพราะมันติดขัดสวิงที่สั้นที่สุดของมัน ไดรฟ์เข้าไปในพื้นที่กลางระหว่างคู่หูสร้างความลังเลที่ผู้เล่นประเภทคู่รู้จักดี แต่ละคนรออีกคน การเปลี่ยนไปยังฝั่งเปิดมาทีหลัง เล่นจากรูปทรงเดียวกันเมื่อผู้รับเริ่มเอนไปทางเส้นลำตัว สิ่งที่ลำดับนี้หลีกเลี่ยงคือเส้นข้างในฐานะที่อยู่แรก: ไดรฟ์ที่เล็งที่เส้นบริจาคลูกออกนอกเส้นโดยไม่รีบเร่งใครเลย และคอร์ตกลางชนะด้วยแรงกดที่วางไว้ตรงที่ลูกตอบกลับอ่อนแอที่สุด ไม่ใช่ด้วยสีที่ขูดตรงที่ความผิดพลาดอยู่
การแลกเปลี่ยนแบบแบนคือการดวลที่มีกฎง่ายๆ: ฝั่งที่ลอยวนก่อนแพ้มัน ไดรฟ์ตอบไดรฟ์ ลูกตอบกลับแต่ละลูกเร็วขึ้นและแบนขึ้นเศษเสี้ยว จนฝั่งหนึ่งรับลูกขนไก่ช้าและต้องลิฟต์ ลิฟต์นั้น เล่นจากใต้ความสูงของการแลกเปลี่ยนภายใต้แรงกดของเวลา คือจุดประสงค์ของข้อโต้แย้งทั้งหมด: มันคือโอกาสสแมชที่ไดรฟ์กำลังสร้าง นั่นคือเหตุผลที่ความอดทนข้างในการแลกเปลี่ยนเป็นทักษะมากกว่าอารมณ์ ผู้เล่นที่เบื่อและพยายามปิดแรลลีไดรฟ์ด้วยสวิงสแมชลอยวนช็อตด้วยตัวเองและบริจาคลิฟต์ที่เธอรออยู่ การแลกเปลี่ยนให้รางวัลแก่ผู้เล่นคนสุดท้ายที่ยังเล่นไดรฟ์อยู่

เช็กไดรฟ์ #4
การดวล: ชนะการแลกเปลี่ยนแบบแบน
ตำแหน่งของไดรฟ์คือคอร์ตกลางที่ถือไว้อย่างซื่อตรง: ใกล้พอที่จะรับไดรฟ์ข้างหน้า ไกลพอที่ลิฟต์เหนือศีรษะยังเอื้อมถึง การถือแร็กเกตสูงและเท้ารับน้ำหนัก ในประเภทคู่ นี่คือที่อยู่การทำงานของผู้เล่นหน้าและกลาง ร่วมกับคู่หูซึ่งไดรฟ์จากหลังแบนกว่าและหายากกว่า ในประเภทเดี่ยวไดรฟ์เล่นจากที่ใดก็ตามที่แรลลีให้มา มักตอบลิฟต์สั้นหรือบล็อกหลวมจากหน้าและกลาง ข้อบกพร่องทั่วไปคือการลอยตัว: คืบไปทางเน็ตจนลิฟต์ลอยเหนือศีรษะ หรือหย่อนไปทางหลังจนไดรฟ์ลงที่เท้า ที่อยู่นั้นคือวินัยที่สร้างใหม่หลังทุกช็อต ไม่ใช่สถานที่ที่ผู้เล่นยืนครั้งเดียว
การเปลี่ยนเส้นคืออาวุธที่สองของไดรฟ์ และมันเล่นจากการถือแร็กเกตเดียวกันและรูปทรงสั้นเดียวกัน ไดรฟ์ตรงตรึงผู้รับไว้ที่เดิม ไดรฟ์ครอสคอร์ตที่หมุนด้วยเศษเสี้ยวของมุมหน้าแร็กเกตที่จุดสัมผัสเดียวกัน ส่งเธอข้ามคอร์ตและเปิดฝั่งตรงสำหรับช็อตต่อไป เพราะรูปทรงไม่เปลี่ยน ผู้รับจึงอ่านเส้นจากสวิงไม่ได้: เธอต้องอ่านลูกขนไก่ จากเส้นและความเร็วออกจากหน้าแร็กเกต ซึ่งเป็นการอ่านที่ช้ากว่าสัญญาณบอกใดๆ ผู้เล่นที่เหวี่ยงต่างออกไปสำหรับครอสคอร์ตให้การอ่านไปฟรี เป็นความผิดพลาดเดียวกับสวิงสแมชแยก และมันถูกสอนออกไปแบบเดียวกัน ด้วยเซตที่นับซึ่งเส้นถูกเรียกช้า
ภายใต้ความกดดันไดรฟ์ล้มเหลวในสองทางที่ซื่อตรง และแต่ละทางชี้ไปที่การซ่อมของมันเอง ไดรฟ์ที่ปีนขึ้นช้าในเกมมักเป็นสวิงที่โตขึ้น: ผู้เล่นไล่ตามการปิดเกม ยืดรูปทรงแรลลีต่อแรลลีจนลูปปรากฏและสแมชตอบมัน ไดรฟ์ที่จับเทปช้ามักเป็นการถือแร็กเกตที่ตก: แร็กเกตจมระหว่างช็อตเมื่อขาล้า การสัมผัสลอยถอยไปข้างลำตัว และช็อตแบนกลายเป็นช็อตติดขัด ทั้งสองอย่างไม่ได้รับการแก้ด้วยการตัดสินใจที่จะตั้งใจ เพราะทั้งสองคือการเบี่ยงเบนทางกายที่มีการซ่อมทางกาย: รูปทรงสั้นกลับไปเป็นการผลัก การถือแร็กเกตสร้างใหม่ในเซตแบนที่นับโดยประกาศคะแนน จนกว่าการแลกเปลี่ยนที่ 19 เท่าจะดูเหมือนการแลกเปลี่ยนตอนวอร์มอัป

เช็กไดรฟ์ #5
ดริลไดรฟ์ที่สร้างการแลกเปลี่ยน
เราฝึกไดรฟ์ตามลำดับที่เพิ่มราคาของการลอยวน อย่างแรก เซตการถือแร็กเกต: แร็กเกตขึ้น ข้อศอกออก กริปถูกตรวจ ไดรฟ์เล่นต่อการป้อนด้วยจังหวะที่รูปทรงรอด การข้ามถูกเรียกแบนหรือลอยวนโดยคู่หูข้างสนาม อย่างที่สอง เซตการดวล: ผู้เล่นสองคนไดรฟ์ใส่กันจากคอร์ตกลาง แรลลีนับแต้มลบกับผู้ที่ลอยวนหรือลิฟต์ก่อน อย่างที่สาม เซตเปลี่ยนเส้น: โค้ชหรือผู้เรียกบอกตรงหรือครอสคอร์ตช้า ไดรฟ์เล่นจากรูปทรงเดียวกัน เส้นถูกนับ สุดท้าย เซตเกม: ไดรฟ์ข้างในแรลลีที่มีเงื่อนไขซึ่งการแลกเปลี่ยนถูกให้คะแนนจากลูกตอบกลับที่มันบังคับ แต่ละขั้นขจัดที่ซ่อนตัวที่ขั้นก่อนทิ้งไว้
ความก้าวหน้านับจากการข้ามและการแลกเปลี่ยน ไม่ใช่จากความรู้สึกว่าไดรฟ์เร็วแค่ไหน การข้ามแบนจากสิบลูก: ไดรฟ์ที่ข้ามที่ความสูงระดับเทปโดยไม่ปีนขึ้น ตัดสินโดยคู่หูที่เสาข้าง เป็นมาตรการที่บริสุทธิ์ที่สุดของการบิน ความยาวของการแลกเปลี่ยน: ฝั่งของคุณคงไดรฟ์ได้กี่ลูกก่อนลอยวน นับข้ามเซตการดวล เพราะแรลลีให้คะแนนความอดทนเป็นตัวเลข และสัดส่วนลูกตอบกลับ: แรลลีที่ไดรฟ์ของคุณบังคับลิฟต์เทียบกับแรลลีที่มันถูกไดรฟ์กลับแรงกว่า เพราะสัดส่วนนั้นคือคำบรรยายงานจริงของช็อต ความรู้สึกเชื่อถือไม่ได้ในคอร์ตกลาง เพราะไดรฟ์ที่ลอยวนรู้สึกทรงพลังจนถึงสแมช ตัวเลขนับเรื่องราวออกไป
สัญญาณว่าไดรฟ์เข้าที่แล้วปรากฏในคู่ต่อสู้ก่อนที่จะปรากฏในผู้เล่น คู่ต่อสู้เริ่มลิฟต์แต่เนิ่นๆ: การแลกเปลี่ยนแบบแบนหยุดจ่ายให้พวกเขา ดังนั้นพวกเขาคืนคอร์ตกลางและป้องกันจากลึก ซึ่งมอบการบุกที่ไดรฟ์กำลังสร้างให้ฝั่งของคุณ ความผิดพลาดของคุณเองเปลี่ยนรูป: ลูกที่พลาดกลายเป็นการไดรฟ์ที่แตะเทปเศษเสี้ยวแทนที่จะเป็นลูปสูงหนึ่งเมตรเหนือมัน เป็นความผิดพลาดของช็อตที่มีชีวิตอยู่ใกล้ขีดจำกัดของมัน และคู่หูเริ่มเรียกหาแรลลีไดรฟ์ เพราะการแลกเปลี่ยนกลายเป็นที่ที่ฝั่งของคุณชนะ นั่นคือตอนที่งานกว้างขึ้น ไปยังไดรฟ์แบ็กแฮนด์ในฐานะกระจกเงาและไดรฟ์ข้างในรูปแบบเดี่ยว แต่ละอย่างฝึกแบบเดียวกัน ถือแร็กเกตก่อนและนับข้างๆ

ความเชื่อผิดๆ กับความจริง
ความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับโฟร์แฮนด์ไดรฟ์
ความเชื่อผิดๆ: ไดรฟ์คือสแมชเล็กๆ ดังนั้นควรตีด้วยการถอยหลังที่เหมาะสมและความพยายามเต็มที่ ความจริง: ไดรฟ์คือการผลักที่เล่นด้วยความเร็วการแลกเปลี่ยน และสวิงเต็มคือข้อบกพร่องที่พบบ่อยที่สุดของมัน การถอยหลังที่เหมาะกับคอร์ตหลังทำให้การสัมผัสคอร์ตกลางช้า เผยเส้นแต่เนิ่นๆ และทิ้งแร็กเกตให้เดินทางอยู่เมื่อลูกตอบกลับมาถึง ซึ่งในการแลกเปลี่ยนแบบแบนคือเกือบจะทันที ไดรฟ์ที่หนักที่สุดดูเหมือนแทบไม่มีอะไร: ถือแร็กเกตสูง ปลายแขนหมุนสั้นๆ นิ้วบีบผ่านการสัมผัส หัวแร็กเกตฟื้นตัวก่อนที่ลูกขนไก่จะลง ความเร็วในช็อตนี้คือความแต่เนิ่นๆ ที่สวมหน้ากาก และความแต่เนิ่นๆ ถูกฝึกด้วยรูปทรง ไม่ใช่ความพยายาม
ความเชื่อผิดๆ: ไดรฟ์ควรเล็งที่เส้นข้างเพื่อยืดผู้รับ ความจริง: เส้นข้างคือขอบความผิดพลาดของคอร์ตกลาง และไดรฟ์ที่เล็งที่มันบริจาคลูกออกนอกเส้นโดยไม่รีบเร่งลูกตอบกลับเลย ที่อยู่ที่ชนะการแลกเปลี่ยนคือลำตัว ซึ่งติดขัดสวิง และตรงกลาง ซึ่งแยกคู่หูและทำให้ทั้งคู่ช้าลง ไดรฟ์ที่ลงข้างในเส้นหนึ่งความยาวแร็กเกต ที่สะโพก มีค่ามากกว่าไดรฟ์ที่สวยกว่าบนสีเส้น เพราะค่าของมันวัดจากลูกตอบกลับที่มันบังคับ ตลอดฤดูกาลจำนวนลูกออกนอกเส้นอธิบายว่าทำไมผู้เล่นที่เล็งเส้นจึงแพ้การแลกเปลี่ยนให้กับผู้เล่นที่เล็งลำตัวซึ่งตีเป้าหมายที่ไม่น่าตื่นเต้นกว่า
ความเชื่อผิดๆ: ไดรฟ์คือช็อตป้องกัน สิ่งที่คุณเล่นเมื่อคุณลำบาก ความจริง: ไดรฟ์คือแรงกด ช็อตที่เอาเวลาออกไปและสร้างการบุก มันเล่นจากการถือแร็กเกตที่ตั้งตัวที่ลูกขนไก่ที่รับแต่เนิ่นๆ ซึ่งตรงข้ามกับความลำบาก และการออกแบบทั้งหมดของมันคือการบังคับลิฟต์ที่ฝั่งของคุณสแมช ผู้เล่นที่ถือว่าไดรฟ์เป็นลูกตอบกลับฉุกเฉินเล่นมันช้า ข้างลำตัว ด้วยรูปทรงใดก็ตามที่ความตื่นตระหนกให้มา แล้วสรุปว่าช็อตอ่อนแอ ช็อตไม่อ่อนแอ เวอร์ชันฉุกเฉินต่างหากที่อ่อนแอ ฝึกฝนในฐานะนิสัยการบุก ไดรฟ์คือเหตุผลที่คอร์ตกลางบางแห่งรู้สึกเร่งรีบแม้ว่าจะไม่มีใครสแมชเลย

ทำไมต้องเลือกเรา
ทำไมผู้เล่นถึงเลือก ST Badminton Academy
ผู้เล่นเลือก ST Badminton Academy สำหรับงานไดรฟ์เพราะเราสอนช็อตในฐานะทักษะการแลกเปลี่ยนที่มีการบินติดอยู่ ไม่ใช่มือเร็วที่คุณมีหรือไม่มี การถือแร็กเกตของคุณถูกตรวจก่อนที่ความเร็วของคุณจะได้รับการชื่นชม การข้ามแบนของคุณถูกนับจากสิบลูก และเซตการดวลของคุณถูกนับแต้มลบกับลูปแรกเพื่อให้ความอดทนถูกวัดแทนที่จะถูกสันนิษฐาน ในกลุ่มที่มีนักเรียนไม่เกินสี่คน มีเวลายืนที่เสาข้างและเรียกความสูงการข้ามของคุณทีละช็อต ซึ่งเป็นจุดที่การเล่นแบบแบนถูกเรียนรู้จริง หลายเซสชันชื่นชมมือที่เร็ว เราก็นับการข้ามด้วย เพราะผู้เล่นที่มีตัวเลขซื่อตรงรู้แน่ชัดว่าจะฝึกอะไรต่อไป
เซสชันดำเนินไปตามที่หน้านี้อธิบาย งานไดรฟ์อยู่ข้างในการฝึกปกติ: เซตการถือแร็กเกตแต่เนิ่นๆ โดยเรียกการข้ามออกมาดังๆ เซตการดวลที่นับแต้มลบกับลูปแรก เซตเปลี่ยนเส้นโดยเรียกช้า และเซตเกมที่การแลกเปลี่ยนถูกให้คะแนนจากลูกตอบกลับที่มันบังคับ โค้ชดูข้อศอกและการถือแร็กเกตของแร็กเกตร่วมกัน เพราะไดรฟ์ล้มเหลวเมื่ออย่างใดอย่างหนึ่งตก และสมุดบันทึกบันทึกการข้ามแบนจากสิบลูกและการแลกเปลี่ยนที่ยาวที่สุดสำหรับทุกบล็อกไดรฟ์ นักเรียนสามารถชี้ไปที่สัปดาห์ที่ลูปของเธอลดลงครึ่งหนึ่ง และดริลที่ทำมันได้ และการติดตามนั้นทำให้งานซื่อตรงเมื่อแมตช์ที่ไม่ดีโต้แย้งอย่างอื่น
เราตั้งอยู่ที่เซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ และนักเรียนเข้าร่วมกับเราจากทั่วหุบเขากลาง บางคนเดินทางมาจากหวังสามาจู กอมบัก และเซเตียวังสา สำหรับเซสชันตอนเย็น การสอนไดรฟ์อยู่ข้างในเซสชันแบดมินตันปกติ ไม่ใช่คลินิกเล่นแบนแยกต่างหาก: การถือแร็กเกต รูปทรง และการเปลี่ยนเส้นของคุณถูกฝึกในชั่วโมงเดียวกับเน็ตเพลย์ การป้องกัน และเกมของคุณ เพราะนั่นคือจุดที่ไดรฟ์ต้องคงอยู่ ข้างในการแลกเปลี่ยนต่อคู่ต่อสู้ที่พยายามลอยวนคุณก่อน ไดรฟ์ที่ฝึกเฉพาะกับการป้อนที่นุ่มนวลคือข่าวลือเกี่ยวกับตัวเอง เซตการดวลในชั่วโมงเดียวกันตัดสินว่ามันจริงหรือไม่
คำถามที่พบบ่อย: ไดรฟ์โฟร์แฮนด์และการฝึกแบดมินตันในมาเลเซีย (กัวลาลัมเปอร์)
นี่คือคำถามที่ผู้เล่นถามเรามากที่สุดเกี่ยวกับการพัฒนาไดรฟ์โฟร์แฮนด์ ก่อนที่พวกเขาจะจองและในช่วงสัปดาห์แรกของการฝึกกับมัน คำตอบสั้นๆ ผ่านทั้งหมด: ถือแร็กเกตขึ้น รูปทรงสั้น การบินแบน และนับการข้ามและการแลกเปลี่ยน คำตอบที่ยาวกว่าตามมา รวมถึงคำถามเกี่ยวกับไดรฟ์ที่ปีนขึ้นภายใต้ความกดดัน การฝึกเล่นแบนคนเดียวโดยไม่มีคู่หู และเซสชันแรกกับเราทำงานอย่างไร
มือใหม่เรียนไดรฟ์โฟร์แฮนด์ในการฝึกที่เซตาปักหรือกอมบักได้ไหม?
ได้ ไดรฟ์โฟร์แฮนด์คือทักษะแรกที่เป็นมิตรเพราะรูปทรงสั้นและผลตอบรับทันที: ทุกการข้ามแบนหรือมันลอยวน มือใหม่เริ่มด้วยการถือแร็กเกตและงานป้อนแบนในเซสชันเซตาปักของเรา ในกลุ่มที่มีนักเรียนไม่เกินสี่คน และนับการข้ามแบนตั้งแต่สัปดาห์แรก
นิสัยแรกในการไดรฟ์ที่ผู้เล่นใหม่ควรสร้างในกัวลาลัมเปอร์คืออะไร?
นิสัยแรกคือการถือแร็กเกต: แร็กเกตขึ้นและอยู่ข้างหน้า ข้อศอกยกห่างจากซี่โครง กริปพักในนิ้วมือ ตำแหน่งนั้นคือคำสัญญาที่ทุกไดรฟ์มาจาก เพราะการแลกเปลี่ยนแบบแบนถูกตัดสินโดยผู้ที่รับลูกขนไก่ข้างหน้าก่อน และแร็กเกตที่วางลงได้ตอบช้าไปแล้ว
ทำไมไดรฟ์ของฉันถึงลอยขึ้นเป็นสแมชตลอดในการแข่งที่จริงจัง?
ภายใต้ความกดดันรูปทรงโตขึ้นและการถือแร็กเกตตก: ไล่ตามการปิดเกม ผู้เล่นยืดสวิงจนไดรฟ์ปีนขึ้น และขาที่ล้าปล่อยให้แร็กเกตจมจนการสัมผัสติดขัดข้างลำตัว ทั้งสองอย่างคือการเบี่ยงเบน ไม่ใช่พรสวรรค์ที่หายไป เซตการดวลที่นับโดยประกาศคะแนนฝึกฝนรูปทรงสั้นที่ 19 เท่า
ไดรฟ์ของฉันใช้ได้ในดริลแต่ลอยวนในแมตช์ ฉันควรตีแรงขึ้นหรือทำให้รูปทรงสั้นลงก่อน?
ทำให้รูปทรงสั้นลงก่อน สวิงที่ใหญ่ขึ้นทำให้การสัมผัสช้าลงและการบินสูงขึ้น ซึ่งคือลูปที่คุณพยายามหนี เรากลับไปสู่รูปทรงผลักต่อการป้อนแบน นับการข้ามระดับเทปสิบลูก แล้วจึงสร้างการดวลใหม่ด้วยความเร็วการแลกเปลี่ยนเต็มที่
ฉันจะฝึกไดรฟ์โฟร์แฮนด์ได้อย่างไรเมื่อฉันฝึกคนเดียวเป็นส่วนใหญ่ช่วงระหว่างคาบเรียน?
ได้ ในบางส่วน คุณสามารถฝึกการถือแร็กเกตและรูปทรงผลักสั้นๆ หน้ากระจก ถือแร็กเกตขึ้นผ่านเซตเงาประจำวัน และไดรฟ์ใส่กำแพงหากคุณมี นับลูกตอบกลับที่แบน การดวลเองต้องการคู่หูที่ไดรฟ์กลับมา ซึ่งเป็นสิ่งที่เซสชันมีไว้ให้
คุณสอนไดรฟ์โฟร์แฮนด์ควบคู่กับการฝึกแบดมินตันใกล้วังสามาจูไหม?
ใช่ เราสอนไดรฟ์โฟร์แฮนด์จากฐานของเราที่เซตาปัก ขับรถไม่ไกลจากหวังสามาจู และผู้เล่นจากฝั่งนั้นฝึกกับเราทุกสัปดาห์ งานอยู่ข้างในเซสชันปกติแทนที่จะเป็นคลินิกแยกต่างหาก ดังนั้นการถือแร็กเกต รูปทรง และการเปลี่ยนเส้นของคุณได้รับการสอนควบคู่กับเน็ตเพลย์และเกมของคุณ
ST Badminton Academy สอนแบดมินตันที่ไหนในมาเลเซีย?
เราสอนที่ฐานของเราในเซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ และนักเรียนเดินทางมาจากทั่วหุบเขากลาง เซสชันดำเนินโดยมีนักเรียนไม่เกินสี่คนต่อกลุ่ม เพราะการเล่นแบนถูกเรียนรู้จากการข้ามที่เรียกทีละช็อต และการสอนนั้นต้องการโค้ชที่อยู่ใกล้พอที่จะดูข้อศอกของคุณ
จะจองเซสชันทดลองเพื่อทดสอบไดรฟ์?
ส่งข้อความหาเราเพื่อจัดเซสชันทดลองในเวลาที่เหมาะกับสัปดาห์ของคุณ นำแร็กเกตและรองเท้าคอร์ตของคุณมา และเราจะดูเกมคอร์ตกลางของคุณในช่วงแรกของเซสชัน แล้วป้อนไดรฟ์แบนสิบลูกให้คุณและนับการข้าม เพื่อให้การซ่อมแรกของคุณมาจากหลักฐานแทนที่จะเป็นความคิดเห็น
อะไรทำให้คุณเอริก ชัวร์ เป็นโค้ชที่เหมาะสำหรับไดรฟ์โฟร์แฮนด์ในแบดมินตัน?
คุณเอริก ชัวร์ สอนเซสชันของสถาบันด้วยตัวเอง โดยมีประสบการณ์การสอนมากกว่า 15 ปีในมาเลเซียและสิงคโปร์ ดังนั้นผู้ที่ตัดสินการถือแร็กเกตของคุณคือผู้ที่สร้างโปรแกรมนี้ การสอนไดรฟ์ของเขาพูดตรงไปตรงมา: แร็กเกตขึ้น รูปทรงสั้น การบินแบน และนับการข้ามจากสิบลูก
การฝึกไดรฟ์โฟร์แฮนด์แบดมินตันในภาคปฏิบัติ




เราวัดมาตรฐานการสอนไดรฟ์โฟร์แฮนด์ของเราตามมาตรฐานการสอนของแบดมินตันโลก (BWF) และค่านิยมของสถาบันของเราเอง: ก่อนที่ผู้เล่นคนใดจะไว้ใจแผนการฝึก พวกเขาสมควรได้รับการตรวจสอบที่ซื่อตรง คุณสามารถตรวจสอบคุณสมบัติของโค้ชของเราผ่านเส้นทางการศึกษาของโค้ชของสมาคมแบดมินตันมาเลเซีย (BAM)
มาตรฐานเดียวควบคุมวิธีที่เราสอนไดรฟ์: การข้ามตัดสินการบิน และลูกตอบกลับตัดสินช็อต โค้ชที่นี่จะถามว่าไดรฟ์สิบลูกหลังสุดของคุณกี่ลูกข้ามแบนและลูกตอบกลับเป็นอย่างไรก่อนที่จะถามว่าลูกใดรู้สึกเร็วแค่ไหน และจะตรวจการถือแร็กเกตของคุณก่อนที่จะชื่นชมมือของคุณ เรายังถือกฎความซื่อตรงเกี่ยวกับสิ่งที่งานไดรฟ์สัญญาได้: ไดรฟ์ที่ฝึกมาชนะการแลกเปลี่ยนแบบแบนมากขึ้นและบังคับลิฟต์มากขึ้น และมันไม่สามารถสัญญาแต้มตามสั่งได้ เพราะคู่ต่อสู้ก็ฝึกเหมือนกัน สิ่งที่การสอนสัญญาคือการถือแร็กเกตสูง รูปทรงสั้น และการข้ามที่นับอย่างเปิดเผย ผู้เล่นสมควรได้รับแรงกดที่สร้างบนหลักฐาน
| ปัจจัย | ผู้เล่นที่ตีลอยวน | ผู้เล่นที่ตีแบน ไดรฟ์โฟร์แฮนด์ |
|---|---|---|
| ความถี่ | สัปดาห์ละ 1 หรือ 2 ครั้ง ส่วนใหญ่เพื่อความสนุกและเหงื่อ | ผู้เล่นที่ตีแบนถือแร็กเกตขึ้น รับลูกขนไก่ข้างหน้าและผลักมันที่ความสูงระดับเทป ดังนั้นลูกตอบกลับจึงเร่งรีบทุกครั้ง |
| เน้นการฝึก | ป้อนลูกพื้นฐานแบบนิ่งๆ แรงกดที่การเคลื่อนเท้าน้อยมาก | เทคนิคไดรฟ์ถูกสร้างตามลำดับ: การถือแร็กเกต รูปทรงผลักสั้นๆ การบินที่แบน แล้วจึงเปลี่ยนเส้น |
| สภาพร่างกาย | แทบไม่รวมอยู่ด้วย แค่เล่นเกมในคอร์ต | ฝึกแกนกลาง ความคล่องตัว และความเร็วในทุกเซสชันเพื่อป้องกันการบาดเจ็บและสร้างความทนทาน |
| ความเข้าใจเชิงกลยุทธ์ | "แค่ตีข้ามไป" ไม่มีแผนเกมจริงจัง | วิเคราะห์วิดีโอ สร้างแต้ม และเรียนรู้การอ่านเกมของคู่แข่ง |
| สัดส่วนโค้ช | กลุ่มใหญ่ (เด็ก 8 ถึง 10 คน) โค้ชแทบไม่ได้ดูคุณ | สูงสุด 4 คน คุณเอริก ชัวร์ แก้ไขทุกจังหวะและรายละเอียดการเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง |
| การตั้งเป้าหมาย | สนุกและออกกำลังกาย | ผู้เล่นที่ตีแบนนับการข้ามระดับเทปจากสิบลูก ดังนั้นคอร์ตกลางของเธอจึงดีขึ้นตามมาตรการ |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | ผู้เล่นสันทนาการที่ดี | ผู้เล่นที่ตีลอยวนสวิงใหญ่และรับลูกขนไก่ช้า ดังนั้นไดรฟ์ของเธอจึงปีนขึ้นเป็นสแมชที่อีกฝั่งรออยู่ |
การฝึกไดรฟ์โฟร์แฮนด์แบดมินตันในกัวลาลัมเปอร์
ไดรฟ์ของคุณเริ่มด้วยเซตสิบลูกที่ซื่อตรง สัปดาห์นี้ ยืนในคอร์ตกลางกับคู่หูที่ป้อนแบนและเล่นไดรฟ์โฟร์แฮนด์สิบลูก แล้วเขียนตัวเลขสองตัว: กี่ลูกข้ามที่ความสูงระดับเทปโดยไม่ปีนขึ้น และกี่ลูกลอยวนสูงพอที่จะถูกสแมช จากนั้นนำตัวเลขเหล่านั้นมาเซสชันกับเราและเราจะตรวจการถือแร็กเกตและจุดสัมผัสของคุณ และสร้างการซ่อมที่จำนวนนับชี้ไป ไม่ต้องสวิงใหญ่ขึ้นก่อน แค่แร็กเกตที่ถือขึ้น การผลักสั้นๆ และลูกขนไก่ที่คงความแบน



