วิวัฒนาการการนับคะแนนแบดมินตัน: จากระบบดั้งเดิมสู่ระบบสมัยใหม่ (คู่มือการนับคะแนน)
หากคุณเรียนแบดมินตันเมื่อกว่ายี่สิบปีก่อน คะแนนในแมตช์สมัยใหม่อาจดูเหมือนกีฬาคนละชนิด เกมเคยค่อยๆ ไต่ไปถึง 15 โดยมีช่วงยาวๆ ที่คะแนนไม่ขยับเลย วันนี้ทุกแรลลีจบลงด้วยแต้ม เกมเล่นถึง 21 และแมตช์อาจจบก่อนที่คนมาสายจะหาที่นั่งเจอ ในปี 2006 กีฬานี้เปลี่ยนการนับคะแนนแบบเสิร์ฟเดิมมาเป็นการนับคะแนนแบบแรลลี ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดของการนับคะแนนแบดมินตัน คู่มือนี้อธิบายทั้งสองระบบอย่างเข้าใจง่าย: ระบบเดิมทำงานอย่างไร ทำไมถึงต้องเปลี่ยน และกฎสมัยใหม่ที่ใช้เล่นกันจริงในปัจจุบัน การนับคะแนนสำคัญต่อผู้เรียนมากกว่าที่ผู้ปกครองส่วนใหญ่คิด เด็กที่เข้าใจคะแนนย่อมเข้าใจแมตช์: รู้ว่าเมื่อไรควรเสี่ยง เมื่อไรจะถึงช่วงพัก ดิวซ์หมายถึงอะไร และทำไมผู้ตัดสินถึงขานคะแนนฝ่ายเสิร์ฟก่อน เราสอนการนับคะแนนควบคู่ไปกับทักษะการตีที่สถาบันของเราด้วยเหตุผลนี้เอง คู่มือนี้สะท้อนวิธีที่เราสอน คือเริ่มจากระบบเดิมก่อน เพราะกฎใหม่จะเข้าใจที่สุดเมื่อเห็นว่ามันมาแทนอะไรและทำไม ขอสัญญาอย่างหนึ่งก่อนเริ่ม: กฎสมัยใหม่ในคู่มือนี้ระบุไว้อย่างถูกต้องทุกข้อ การนับคะแนนแบบแรลลีถึง 21 แข่งขันแบบดีที่สุดในสามเกม นำสองแต้ม เพดานแข็งที่ 30 พักที่ 11 ส่วนระบบเดิมอธิบายตามภาพรวมที่เล่นกันจริง โดยไม่แต่งสถิติเรื่องความยาวแมตช์หรือผู้ชม หากเกมเดิมมีจุดแปลกๆ เช่น การเซตที่ 13 และ 14 เราจะอธิบายตามที่ผู้ตัดสินยุคนั้นใช้กัน เพราะผู้ปกครองหลายคนที่อ่านบทความนี้เคยเล่นภายใต้กฎเหล่านั้นตอนเรียนหนังสือ
ตรวจการนับคะแนน #1
การนับคะแนนแบบเสิร์ฟเดิม: มีเพียงฝ่ายเสิร์ฟเท่านั้นที่ทำแต้มได้
ภายใต้ระบบเดิม มีเพียงผู้เล่นหรือคู่ที่ถือเสิร์ฟเท่านั้นที่ทำแต้มได้ ชนะแรลลีในฐานะฝ่ายเสิร์ฟ คะแนนของคุณขยับขึ้นหนึ่งแต้ม ชนะแรลลีในฐานะฝ่ายรับ คะแนนของคุณไม่ขยับเลย คุณแค่ได้สิทธิ์เสิร์ฟ ซึ่งผู้เล่นเรียกว่าการได้เสิร์ฟคืน โค้ชสรุปไว้ในประโยคเดียว: ไม่เสิร์ฟ ไม่ได้แต้ม แรลลีอาจยาว กล้าหาญ และยอดเยี่ยม แต่ถ้าฝ่ายรับชนะ ป้ายคะแนนก็อยู่ที่เดิมทุกประการ
เกมเล่นถึง 15 แต้ม เพราะมีเพียงฝ่ายเสิร์ฟที่ทำแต้มได้ เกมจึงเป็นเรื่องราวของชุดการเสิร์ฟจริงๆ: ฝ่ายเสิร์ฟที่แข็งแกร่งอาจทำแต้มติดกันห้าแต้ม แล้วส่งเสิร์ฟต่อและดูคะแนนนิ่งขณะที่แรลลียังไหลต่อไป การไล่ตามก็ทำงานแบบเดียวกันในทางกลับกัน ผู้เล่นที่ตามอยู่ 4 ต่อ 12 อาจไม่ได้กำลังถูกเล่นงานจนหมดทางในแรลลี เธออาจชนะแรลลีมาเยอะแล้ว เพียงแต่เปลี่ยนเป็นจังหวะเสิร์ฟไม่ได้ การอ่านป้ายคะแนนเก่าโดยไม่รู้เรื่องนี้ อาจทำให้แมตช์สูสีดูเหมือนชนะขาด ในประเภทคู่ ระบบเดิมมีอีกชั้นหนึ่ง คู่หนึ่งมีจังหวะเสิร์ฟสองครั้งในแต่ละคราวที่ได้เสิร์ฟ คนละครั้งสำหรับผู้เล่นแต่ละคน ดังนั้นเสิร์ฟจึงผ่านผู้เล่นทั้งสองคนก่อนจะไปอีกฝ่าย ยกเว้นคราวแรกสุดของเกมที่มีเพียงครั้งเดียว ผู้เล่นต้องจำว่าใครเป็นมือแรกและใครเป็นมือสอง และผู้เล่นสโมสรทั้งรุ่นก็เรียนรู้ที่จะขานออกมาดังๆ ประเภทเดี่ยวง่ายกว่าแต่ก็ไม่ได้ใจดีกว่า: แพ้แรลลีเดียวตอนเสิร์ฟ เสิร์ฟก็เดินไปอีกฝั่งของเน็ตพร้อมกับทางเดียวที่คุณจะทำแต้มได้
ตรวจการนับคะแนน #2
การเซตที่ 13 และ 14: ช่วงท้ายเกมแบบเดิม
ส่วนที่แปลกที่สุดของช่วงท้ายเกมแบบเดิมคือการเซต เมื่อคะแนนถึง 13 เท่ากัน ฝ่ายที่ถึง 13 ก่อนสามารถเลือกเซตเกมได้: แทนที่จะเล่นต่อไปถึง 15 เกมจะถูกตัดสินโดยฝ่ายแรกที่ทำแต้มเพิ่มได้ 5 แต้ม ที่ 14 เท่ากัน ตัวเลือกเดียวกันก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เซตเกมที่ 3 แต้มเพิ่ม หากฝ่ายนั้นปฏิเสธที่จะเซต การเล่นก็ดำเนินต่อไปถึง 15 ตามปกติ ทางเลือกนี้เป็นกลยุทธ์เล็กๆ ในตัวเอง ตัดสินใจในเสี้ยววินาทีขณะที่ทั้งสนามรออยู่
การเซตมีอยู่เพราะความแห้งแล้งของแต้มที่ระบบเดิมสร้างขึ้น ใกล้จบเกมที่สูสี ผู้เล่นสองคนที่สูสีกันอาจแลกเสิร์ฟกันแรลลีแล้วแรลลีเล่าโดยไม่มีใครทำแต้ม และเกมอาจค้างอยู่ที่ 13 หรือ 14 เป็นเวลานานมาก การเซตดึงเส้นชัยกลับมาให้เห็น: สั้น คม และตกลงกันล่วงหน้า ผู้เล่นรุ่นเก่ายังจำการขานว่าเซตหรือไม่เซตได้เหมือนที่ผู้เล่นสมัยใหม่จำการขานคะแนนที่ดิวซ์ มันเป็นเรื่องธรรมดาในยุคนั้น และหายไปสิ้นเชิงเมื่อการนับคะแนนแบบแรลลีมาถึง
จังหวะเสิร์ฟของประเภทคู่ยิ่งเพิ่มปริศนาช่วงท้ายเกมของตัวเอง คู่ที่กำลังปกป้องแต้มนำต้องคิดว่าคู่คนไหนจะเสิร์ฟมือแรกและคนไหนมือสอง และแรลลีที่เสียไปไม่ได้แค่เสียโอกาสทำแต้ม แต่ยังขยับเสิร์ฟเข้าใกล้คู่แข่งอีกหนึ่งก้าว ทั้งหมดนี้ไม่ได้พังเสียทีเดียว การแข่งขันยิ่งใหญ่หลายยุคเล่นกันภายใต้กฎเหล่านี้ และผู้เล่นรุ่นเก่าหลายคนยังคงคิดถึงความอดทนที่กฎเหล่านี้เรียกร้อง แต่ระบบนี้มีข้อบกพร่องที่ยิ่งมองข้ามได้ยากขึ้นเมื่อกีฬากลายเป็นอาชีพ: ไม่มีใครบอกได้ว่าแมตช์จะยาวนานแค่ไหน
ตรวจการนับคะแนน #3
ทำไมระบบเดิมถึงต้องเปลี่ยน
ข้อบกพร่องนั้นคือเลขคณิตง่ายๆ ในระบบที่แรลลีจำนวนมากไม่เกิดแต้ม ความยาวของแมตช์ไม่มีเพดาน ผู้เล่นแนวรับสองคนอาจแลกเสิร์ฟกันเป็นช่วงยาวๆ และรอบชิงชนะเลิศอาจยืดเยื้อเกินเวลาที่วางไว้มาก โดยป้ายคะแนนแทบไม่ขยับ โค้ชวางแผนวันของนักกีฬาไม่ได้ ผู้จัดทัวร์นาเมนต์สัญญาไม่ได้ว่ารอบชิงจะจบเมื่อไร ผู้ถ่ายทอดสดซึ่งกำลังกลายเป็นหน้าต่างของกีฬาไปสู่โลกกว้าง ก็จัดแมตช์ที่ไม่รู้ความยาวลงตารางโทรทัศน์ไม่ได้อย่างมั่นใจเลย
คนดูก็เสียหายด้วย ในแบบเฉพาะเจาะจง ผู้ชมใหม่ที่เปิดมาดูอาจดูแรลลีเยี่ยมๆ ห้านาทีแล้วเห็นคะแนนไม่เปลี่ยนเลยสักครั้ง ซึ่งทำให้กีฬาดูช้ากว่าที่เป็นจริง แบดมินตันเป็นกีฬาแร็กเกตที่เร็วที่สุดในโลก แต่ป้ายคะแนนเดิมมักเล่าเรื่องของบ่ายที่เงียบสงบ แรลลีสมควรได้ระบบการนับที่แสดงคุณค่าของมัน และผู้เล่นสมควรได้เกมที่ทุกความพยายามขยับอะไรบางอย่าง มาถึงต้นทศวรรษ 2000 ข้อถกเถียงภายในกีฬาไม่ใช่เรื่องว่าจะเปลี่ยนหรือไม่ แต่เปลี่ยนอย่างไร
ระหว่างทางมีการทดลองอื่นๆ ด้วย ทั้งเกมที่สั้นลงและเป้าหมายที่ต่างกัน และบทเรียนจากทั้งหมดก็เหมือนกัน: วิธีแก้ที่สะอาดที่สุดคือทำให้ทุกแรลลีมีค่าเป็นแต้ม ไม่ว่าใครจะเสิร์ฟ นั่นคือแนวคิดที่องค์กรโลกนำมาใช้ และในปี 2006 การนับคะแนนแบบแรลลีกลายเป็นมาตรฐานของกีฬานี้ในทุกระดับที่จริงจัง ส่วนที่เหลือของคู่มือนี้อธิบายว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นอย่างไรบนคอร์ต เพราะมันคือระบบที่ลูกของคุณเล่น ดู และจะถูกนับคะแนนด้วย
ตรวจการนับคะแนน #4
การนับคะแนนแบบแรลลี: ทุกแรลลีได้แต้ม
การนับคะแนนแบบแรลลีคือสิ่งที่ชื่อบอกตรงๆ: ชนะแรลลี ชนะแต้ม ไม่ว่าคุณจะเสิร์ฟหรือไม่ก็ตาม ผู้ชนะแรลลีก็เสิร์ฟในแรลลีถัดไปด้วย ดังนั้นเสิร์ฟก็แค่ตามคะแนนไป ไม่มีป้ายคะแนนที่นิ่งอีกต่อไป ไม่มีมือเสิร์ฟให้ตาม ไม่มีเซต ครั้งแรกที่ผู้เล่นเก่าได้ดู สิ่งที่ช็อกคือความเร็วของการนับ: แต้มขยับขึ้นแทบทุกการแลก และเกมสร้างจังหวะที่ตรงกับจังหวะของแรลลีเอง
การเปลี่ยนแปลงนี้ปรับกลยุทธ์พอๆ กับเลขคณิต ภายใต้ระบบเดิม ฝ่ายรับสามารถตั้งรับอย่างอดทนได้ เพราะการชนะแรลลีไม่ได้ทำให้ฝ่ายเสิร์ฟเสียอะไรเลยนอกจากเสิร์ฟ ภายใต้การนับคะแนนแบบแรลลี ทุกความผิดพลาดในการรับคือแต้มบนกระดาน และทุกแรลลีมีน้ำหนักเท่ากันตั้งแต่เสิร์ฟแรกของแมตช์ โค้ชจึงสอนผู้เล่นให้จริงจังกับสามลูกแรกของทุกแรลลี เพราะไม่มีแรลลีเงียบๆ เหลืออีกแล้ว การบุกเร็วขึ้น เสิร์ฟแน่นขึ้น และรับอย่างกล้าหาญ ล้วนมีค่ามากขึ้นตั้งแต่วันที่การนับเปลี่ยน
สำหรับผู้เรียน การนับคะแนนแบบแรลลีคือของขวัญ มือใหม่ตามแมตช์ได้ภายในไม่กี่นาที: แต้ม แต้ม แต้ม และคะแนนตรงกับสิ่งที่ตาเพิ่งเห็นเสมอ เด็กๆ ในคลาสของเรานับคะแนนในเกมฝึกของตัวเองตั้งแต่เทอมแรก พลิกบัตรและขานคะแนนออกมาดังๆ เพราะระบบง่ายพอที่จะมอบให้เด็กเก้าขวบแล้วไว้ใจได้ ความอดทนของระบบเดิมมีความงามของมัน แต่ในฐานะเครื่องมือสอนสำหรับคนรุ่นต่อไป การนับคะแนนแบบแรลลีชนะอย่างง่ายดาย
ตรวจการนับคะแนน #5
กฎการนับคะแนนสมัยใหม่ แบบที่ใช้เล่นในปัจจุบัน
นี่คือกฎสมัยใหม่ แบบที่ใช้เล่นจริง แมตช์หนึ่งคือดีที่สุดในสามเกม แต่ละเกมผู้ชนะคือฝ่ายแรกที่ถึง 21 แต้ม โดยมีเงื่อนไขเดียว: ที่ 20 เท่ากัน ฝ่ายที่เปิดช่องว่างสองแต้มได้ก่อนจะเป็นผู้ชนะเกม หากคะแนนถึง 29 เท่ากัน ฝ่ายที่ทำแต้มถัดไปได้จะชนะเกม 30 ต่อ 29 สามสิบคือเพดาน: ไม่มีเกมใดเกินกว่านั้น ดังนั้นทุกเกมมีเส้นชัยที่ผู้เล่นมองเห็นได้
ช่วงพักและเปลี่ยนแดนก็กำหนดไว้ตายตัวเช่นกัน เมื่อฝ่ายนำถึง 11 แต้มในเกม ทั้งสองฝ่ายจะพักสั้นๆ ไม่เกิน 60 วินาที พอสำหรับดื่มน้ำและพูดคุยไม่กี่คำ ระหว่างเกมจะมีช่วงพักยาวขึ้นไม่เกินสองนาที ผู้เล่นเปลี่ยนแดนเมื่อจบแต่ละเกม และในเกมที่สามจะเปลี่ยนแดนอีกครั้งเมื่อฝ่ายนำถึง 11 เสิร์ฟจะส่งต่อไปยังผู้ชนะของแต่ละแรลลี และผู้ตัดสินจะขานคะแนนฝ่ายเสิร์ฟก่อนเสมอ นั่นคือเหตุผลที่คุณได้ยินคะแนนขานเป็นคะแนนฝ่ายเสิร์ฟก่อน แล้วตามด้วยคะแนนฝ่ายรับ
ประเภทคู่ใช้การนับแบบเดียวกันโดยมีลำดับการเสิร์ฟของตัวเอง ผู้เล่นเพียงคนเดียวต่อคู่เสิร์ฟในแต่ละคราวที่ได้เสิร์ฟ และคู่หูจะจำตำแหน่งของตัวเองจากว่าคะแนนของตัวเองเป็นคู่หรือคี่: คะแนนคู่ เสิร์ฟจากคอร์ตเสิร์ฟขวา คะแนนคี่ จากคอร์ตซ้าย กฎคู่คี่เพียงข้อเดียวนี้มาแทนระบบสองมือแบบเดิม และเป็นส่วนที่เยาวชนฝึกมากที่สุด เพราะยืนผิดคอร์ตก็แพ้แรลลีตั้งแต่ยังไม่เริ่ม เรียนรู้กฎคู่คี่แล้ว การนับคะแนนคู่สมัยใหม่ก็ไม่มีปริศนาอะไรอีก
ความเชื่อผิดๆ กับความจริง
ความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับแบดมินตันการนับคะแนน
ความเชื่อผิดๆ ข้อแรก: ประเภทคู่นับคะแนนต่างจากประเภทเดี่ยว ไม่เป็นเช่นนั้น ทั้งสองแบบใช้การนับคะแนนแบบแรลลีถึง 21 ดีที่สุดในสามเกม โดยมีเพดานเดียวกันที่ 30 และช่วงพักเดียวกันที่ 11 สิ่งที่ต่างกันมีเพียงลำดับการเสิร์ฟและคอร์ตเสิร์ฟ ไม่ใช่การนับ ครอบครัวที่เรียนรู้ระบบเดี่ยวในวันเสาร์ก็รู้ระบบคู่สำหรับวันอาทิตย์แล้ว นอกจากว่าจะยืนตรงไหนเมื่อเสิร์ฟเปลี่ยนมือ
ความเชื่อผิดๆ ข้อสอง: ที่ 30 คุณยังต้องนำสองแต้ม ไม่ต้อง กฎนำสองแต้มหยุดที่เพดาน: ที่ 29 เท่ากัน แต้มถัดไปเพียงแต้มเดียวชนะเกม จบ นั่นคือเหตุผลที่ 29 เท่ากันคือคะแนนที่ตึงเครียดที่สุดในกีฬา แรลลีเดียวเพื่อเกมโดยไม่มีตาข่ายนิรภัย ผู้เล่นในคลาสของเราฝึกคะแนนนี้โดยเฉพาะในเกมฝึกซ้อม เพราะการรู้กฎจนขึ้นใจคือสิ่งที่ทำให้มือไม่สั่นเมื่อแรลลีเริ่ม
ความจริงคือทั้งสองระบบนับกีฬาเดียวกัน และแต่ละระบบหล่อหลอมผู้เล่นในยุคของมัน เกมเดิมให้รางวัลกับความอดทนและชุดการเสิร์ฟ และยืดเยื้อได้โดยไม่มีขีดจำกัด เกมสมัยใหม่ให้รางวัลทุกแรลลีเท่าเทียมกัน จบตามตาราง และให้แฟนใหม่ตามคะแนนได้ตั้งแต่นาทีแรก ไม่มีระบบใดเป็นกลลวง ทั้งสองคือคำตอบสองแบบของคำถามเดียวว่าจะนับแรลลีอย่างไรให้ยุติธรรม และคำตอบสมัยใหม่คือคำตอบที่กีฬาทั้งโลกเล่นอยู่ตอนนี้
ทำไมต้องเลือกเรา
ทำไมผู้เล่นถึงเลือก ST Badminton Academy
ที่ ST Badminton Academy การนับคะแนนถูกสอนในฐานะทักษะการเล่น ในกลุ่มไม่เกินสี่คนต่อโค้ชหนึ่งคน เยาวชนเรียนรู้จากการลงมือทำ: พวกเขานับคะแนนเกมฝึกของตัวเองบนบัตรพลิก ขานคะแนนออกมาดังๆ ก่อนเสิร์ฟ และผลัดกันเป็นผู้ตัดสินเกมของเพื่อนขณะที่โค้ชฟังหาความผิดพลาด กฎคู่คี่ของประเภทคู่ถูกฝึกเหมือนรูปแบบการเคลื่อนเท้า เพราะมันคือสิ่งเดียวกัน: เท้ากับการนับเรียนรู้ไปด้วยกัน และวันแข่งขันก็เลิกมีความประหลาดใจ
ผู้ปกครองที่โตมากับการนับคะแนนแบบเสิร์ฟมักบอกเราว่าระบบใหม่รู้สึกผิดในตอนแรก เร็วเกินไป ให้แต้มใจกว้างเกินไป เราเข้าใจความรู้สึกนั้น และเราฝึกผ่านมันด้วยวิธีเดียวกับที่ฝึกเด็กๆ: เล่นเกมสองสามเกมภายใต้การนับคะแนนแบบแรลลีแล้วจังหวะจะลงตัว ผู้ปกครองเกือบทุกคนสุดท้ายก็ชอบมันมากกว่า เพราะตามแมตช์ของลูกได้ตั้งแต่แรลลีแรกและรู้ว่าแต้มต่อไปมีค่าเท่าไร คะแนนที่ทุกคนอ่านได้คือคะแนนที่ทุกคนสนุกด้วย
เรายังสอนระบบเดิมในฐานะประวัติศาสตร์ สั้นๆ และตรงไปตรงมา เพราะมันอธิบายนิสัยของโค้ชและคุณปู่คุณย่าในสนาม เยาวชนที่รู้ว่าทำไมเสิร์ฟเคยสำคัญมาก จะเข้าใจว่าทำไมผู้เล่นรุ่นเก่าถึงให้ค่ากับคุณภาพการเสิร์ฟ และทำไมคุณปู่ถึงเรียกเกมว่ายาว สองระบบ กีฬาเดียว: ผู้เล่นของเราพูดถึงทั้งสองแบบได้ และเล่นแบบสมัยใหม่ได้โดยไม่ต้องคิด
คำถามที่พบบ่อย: การนับคะแนนแบดมินตันแบบเดิมและแบบใหม่ใน มาเลเซีย (กัวลาลัมเปอร์)
นี่คือคำถามที่ผู้เล่นและผู้ปกครองถามเรามากที่สุดเกี่ยวกับการนับคะแนนแบดมินตัน คำตอบสั้นๆ ที่ร้อยผ่านทุกข้อ: ระบบเดิมนับแต้มเฉพาะตอนเสิร์ฟและเกมเล่นถึง 15 ส่วนเกมสมัยใหม่ให้แต้มทุกแรลลี เล่นถึง 21 และมีเพดานทุกเกมที่ 30
ฉันจะสอนลูกเรื่องการนับคะแนนแบบแรลลีได้อย่างไร ในเมื่อฉันโตมากับระบบเดิมในเซตาปักหรือกอมบัก?
เล่นเกมฝึกสั้นๆ ด้วยกันภายใต้การนับคะแนนแบบแรลลีและขานทุกคะแนนออกมาดังๆ ก่อนเสิร์ฟ เหมือนที่เราทำในคลาสที่ฐานเซตาปักของเรา เด็กๆ จับระบบสมัยใหม่ได้ภายในไม่กี่เกม และผู้ปกครองมักพบว่านิสัยเก่าของตัวเองจางไปเมื่อจังหวะแต้มต่อแรลลีเข้ามาแทนที่
การนับคะแนนแบบแรลลีใช้ในการแข่งขันของโรงเรียนและสโมสรทั่วกัวลาลัมเปอร์หรือไม่?
ใช่ การนับคะแนนแบบแรลลีเป็นระบบมาตรฐานสำหรับแบดมินตันโรงเรียน สโมสร และทัวร์นาเมนต์ทั่วกัวลาลัมเปอร์ ตั้งแต่รายการเยาวชนจนถึงลีกผู้ใหญ่ ลูกของคุณจะเจอการนับแบบเดียวกันทุกที่: เกมถึง 21 ดีที่สุดในสามเกม พักที่ 11 และเพดานที่ 30 เรียนรู้ครั้งเดียวอย่างถูกต้องก็ครอบคลุมทุกคอร์ตที่พวกเขาจะเล่น
มือใหม่ตามการนับคะแนนได้ทุกระดับหรือไม่?
ใช่ และมือใหม่มักพบว่าการนับคะแนนแบบแรลลีง่ายกว่าระบบเดิมที่พ่อแม่ของพวกเขาเรียนรู้ ทุกแรลลีให้แต้ม ดังนั้นคะแนนจึงตรงกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นบนคอร์ตเสมอ ในคลาส ผู้เล่นใหม่นับคะแนนในเกมฝึกตั้งแต่เทอมแรก โดยมีโค้ชตรวจการขานจนกลายเป็นนิสัย
ยังต้องนำสองแต้มถึงจะชนะเกมภายใต้การนับคะแนนแบบแรลลีอยู่หรือไม่?
ใช่ กฎนำสองแต้มยังคงใช้ใกล้จบเกม: ที่ 20 เท่ากัน เล่นต่อไปจนกว่าฝ่ายหนึ่งจะนำสองแต้ม ข้อยกเว้นเดียวคือเพดาน หากคะแนนถึง 29 เท่ากัน แต้มเดียวถัดไปชนะเกม 30 ต่อ 29 และไม่มีการเล่นแต้มต่อไปอีก
เกิดอะไรขึ้นที่ 29 เท่ากัน และทำไมคะแนนถึงหยุดที่30?
เพดานมีอยู่เพื่อให้ทุกเกมมีจุดจบที่แน่นอน หากไม่มีมัน ผู้เล่นสองคนที่สูสีกันอาจแลกแต้มกันที่ดิวซ์เป็นเวลานานมาก ซึ่งเป็นปัญหาเปิดปลายแบบเดียวกับที่ระบบเดิมมี ที่ 29 เท่ากัน แรลลีถัดไปตัดสินเกม ซึ่งทำให้แมตช์วางแผนได้และทำให้ดิวซ์มีตอนจบที่ชัดเจนและตึงเครียด
โค้ชของคุณสอนการนับคะแนนในคลาสแถววังสามาจูหรือไม่?
ใช่ การนับคะแนนเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกปกติที่ฐานเซตาปักของเรา ซึ่งขับรถไม่ไกลจากวังสามาจู เยาวชนเป็นผู้ตัดสินเกมฝึก พลิกบัตรคะแนนและขานคะแนนออกมาดังๆ ในทุกเซสชัน ดังนั้นก่อนแมตช์โรงเรียนครั้งแรก การนับก็เป็นอัตโนมัติแล้วและพวกเขาทุ่มสมาธิทั้งหมดให้แรลลีได้
ตอนนี้การนับคะแนนแบบแรลลีใช้เล่นทุกระดับในมาเลเซียหรือไม่?
ใช่ มาเลเซียรับการนับคะแนนแบบแรลลีพร้อมกับกีฬาโลกเมื่อระบบนี้กลายเป็นมาตรฐานในปี 2006 และนับแต่นั้นก็เป็นการนับสำหรับแบดมินตันโรงเรียน สโมสร และอาชีพของมาเลเซีย ผู้เล่นที่เรียนรู้ที่นี่สามารถเดินเข้าไปในสนามที่ไหนก็ได้ในประเทศและรู้คะแนนอยู่แล้ว
ST Badminton Academy สอนแบดมินตันที่ไหนในเซตาปัก?
ฐานหลักของเราอยู่ที่เซตาปักในกัวลาลัมเปอร์ และนั่นคือที่ที่โปรแกรมเต็มรูปแบบดำเนินไป รวมถึงบทเรียนการนับคะแนนด้วย ผู้เล่นมาร่วมกับเราจากวังสามาจู กอมบัก และทั่วเมือง บอกพื้นที่ของคุณเมื่อจองคลาสทดลองแล้วเราจะยืนยันรอบฝึกที่เหมาะกับลูกของคุณ ไม่ว่าจะเริ่มจากระดับใด
อะไรทำให้บทเรียนการนับคะแนนของเยาวชนชัดเจนในแบดมินตันสมัยใหม่?
บทเรียนการนับคะแนนเยาวชนที่ดีคือบทเรียนที่เยาวชนเป็นผู้นับคะแนนเอง คุณเอริก ชัวร์ ซึ่งสอนในสิงคโปร์และมาเลเซียมามากกว่าสิบห้าปี ให้ผู้เล่นยืนบนบัตรผู้ตัดสินในเกมฝึกของตัวเอง แก้การขานทันที และฝึกกฎการเสิร์ฟคู่คี่จนกว่าการยืนในคอร์ตที่ถูกต้องจะไม่ต้องคิด
การนับคะแนนแบดมินตันและการเล่นแมตช์แบบลงมือจริง
มาตรฐานเดียวสำหรับผู้เล่นทุกคนและทุกเซสชัน
มาตรฐานเดียววิ่งผ่านวิธีที่เราสอนการนับคะแนน: ผู้เล่นไม่ได้แค่เล่นตามคะแนน แต่ขานมัน ตามมัน และเป็นผู้ตัดสินมันเอง ที่ ST Badminton Academy เยาวชนทุกคนเรียนรู้ที่จะประกาศคะแนนฝ่ายเสิร์ฟก่อน ใช้ช่วงพักที่ 11 อย่างถูกต้อง และนิ่งและถูกต้องที่ดิวซ์และที่ 29 เท่ากัน ผู้เล่นที่เป็นเจ้าของการนับย่อมเป็นเจ้าของชิ้นส่วนเล็กๆ ของทุกแมตช์ และความเป็นเจ้าของนั้นแสดงออกเป็นความนิ่งเมื่อคะแนนใกล้เข้ามา
| ปัจจัย | การนับคะแนนแบบเสิร์ฟ | การนับคะแนนแบบแรลลีการนับแต้ม |
|---|---|---|
| ความถี่ | สัปดาห์ละ 1 หรือ 2 ครั้ง ส่วนใหญ่เพื่อความสนุกและเหงื่อ | ทุกแรลลีจบลงด้วยแต้ม ดังนั้นทุกแรลลีจึงควรสู้เต็มที่ |
| เน้นการฝึก | ป้อนลูกพื้นฐานแบบนิ่งๆ แรงกดที่การเคลื่อนเท้าน้อยมาก | เกมถึง 21 โดยมีเพดานแข็งที่ 30 ทำให้วางแผนความยาวแมตช์ได้ |
| สภาพร่างกาย | แทบไม่รวมอยู่ด้วย แค่เล่นเกมในคอร์ต | ฝึกแกนกลาง ความคล่องตัว และความเร็วในทุกเซสชันเพื่อป้องกันการบาดเจ็บและสร้างความทนทาน |
| ความเข้าใจเชิงกลยุทธ์ | แค่ตีข้ามไป ไม่มีแผนเกมจริงจัง | วิเคราะห์วิดีโอ สร้างแต้ม และเรียนรู้การอ่านเกมของคู่แข่ง |
| สัดส่วนโค้ช | กลุ่มใหญ่ (เด็ก 8 ถึง 10 คน) โค้ชแทบไม่ได้ดูคุณ | สูงสุด 4 คน คุณเอริก ชัวร์ แก้ไขทุกจังหวะและรายละเอียดการเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง |
| การตั้งเป้าหมาย | สนุกและออกกำลังกาย | พักสั้นๆ ที่ 11 ในทุกเกม เพื่อดื่มน้ำและคุยกับโค้ช |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | ผู้เล่นสันทนาการที่ดี | ผู้เล่นที่ขานคะแนนได้ ตามเกมทัน และนิ่งได้ที่ดิวซ์ |
การสอนแบดมินตันที่สอนการนับคะแนนในกัวลาลัมเปอร์
คู่มือนี้ให้คุณทั้งสองระบบ: การนับคะแนนแบบเสิร์ฟเดิมถึง 15 พร้อมการเซตและมือเสิร์ฟของมัน และการนับคะแนนแบบแรลลีสมัยใหม่ถึง 21 ที่มาแทนที่ในปี 2006 ลูกของคุณเล่นเกมสมัยใหม่ และตอนนี้คุณตามทุกแต้มได้แล้ว รวมถึงแต้มตึงๆ ที่ 20 เท่ากันและ 29 เท่ากัน หากอยากให้สอนการนับอย่างถูกต้อง บนคอร์ต ด้วยการลงมือทำ มาลองเซสชันกับเราที่เซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ นำคำถามเกี่ยวกับเกมเดิมมาด้วยก็ได้ เราชอบคุยเรื่องเหล่านั้น
