วิธีฝ่าจุดตันในแบดมินตัน: เคล็ดลับทะลุกำแพงผลงาน (คู่มือจุดตัน)

ตรวจจุดตัน #3

เปลี่ยนทีละอย่าง แล้ววัดผล

เมื่อตั้งชื่อจุดอ่อนได้แล้ว ให้เปลี่ยนทีละอย่าง ตัวแปรการฝึกหนึ่งอย่างต่อช่วง: ดริลล์ใหม่สำหรับมุมที่อ่อน รูปแบบการป้อนใหม่ เป้าหมายใหม่ในเกมฝึกของคุณ การเปลี่ยนทีละอย่างฟังดูช้า แต่มันเป็นวิธีเดียวที่จะรู้ว่าอะไรได้ผลจริง เปลี่ยนสามอย่างแล้วดีขึ้น คุณไม่ได้เรียนรู้อะไรที่คุณทำซ้ำอย่างตั้งใจได้ เปลี่ยนหนึ่งอย่างแล้วดีขึ้น คุณเป็นเจ้าของบทเรียนนั้นไปตลอดชีวิตการเล่นของคุณ มันยังใจดีกับสัปดาห์ของคุณด้วย: การเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างคือภาระที่ตารางและขาของคุณแบกรับได้จริง

ให้การเปลี่ยนแปลงได้รับการทดลองอย่างยุติธรรม รูปแบบใหม่รู้สึกแย่ลงก่อนที่จะรู้สึกดีขึ้น เพราะนิสัยเก่าของคุณ แม้จะรั่วแค่ไหน ก็เป็นอัตโนมัติ และนิสัยใหม่ยังต้องการความคิดขณะที่คุณเล่นมัน ตัดสินการเปลี่ยนแปลงเป็นสัปดาห์ ไม่ใช่สองเซสชันแรก สามถึงสี่สัปดาห์ของการฝึกที่นับได้คือการทดสอบที่ยุติธรรมสำหรับผู้เล่นคลับส่วนใหญ่: นานพอที่การเคลื่อนไหวใหม่จะเริ่มปรากฏในแมตช์ สั้นพอที่จะเปลี่ยนทิศทางหากตัวเลขไม่ยอมขยับ การเลิกวิธีแก้ที่ถูกต้องในวันที่สาม ก่อนที่มันจะมีโอกาสตั้งตัว คือวิธีที่จุดตันปกป้องตัวเอง

วัดการเปลี่ยนแปลงเทียบกับรูรั่ว ไม่ใช่เทียบกับความรู้สึกของคุณ หากรูรั่วคือแต้มที่เสียที่มุมแบ็กแฮนด์ ให้นับแต้มที่เสียที่นั่นในแมตช์ต่อไปของคุณและเปรียบเทียบอย่างซื่อสัตย์กับจำนวนเดิม ความรู้สึกแกว่งไปตามการนอน อารมณ์ และใครที่มาในคืนนั้น การนับน่าเบื่อและน่าเชื่อถือ เมื่อจำนวนดีขึ้นแม้เพียงเล็กน้อย ให้ทำต่อไป การขยับเล็ก ๆ หลังหลายสัปดาห์ที่แบนคือการทะลุที่มาถึง และมันมักมาถึงอย่างเงียบ ๆ ทีละหนึ่งทีละสอง เมื่อจำนวนไม่ยอมขยับหลังการทดลองที่ยุติธรรม การวินิจฉัยผิด และนั่นก็เป็นข่าวดีด้วยเช่นกัน: ดูอีกครั้งด้วยวิธีเดิม