แบดมินตันและดริลความคล่องตัว: แบบฝึกเพื่อพัฒนาฟุตเวิร์กและเวลาตอบสนอง (คู่มือปฏิกิริยา)
ทุกแรลลี่แบดมินตันคือการแข่งขันกับเสี้ยววินาที ลูกขนไก่ออกจากไม้ของคู่ต่อสู้ ข้ามเน็ต และมาถึงก่อนที่ผู้เล่นส่วนใหญ่จะตัดสินใจเสร็จว่าจะไปที่ไหน การฝึกปฏิกิริยาปิดช่องว่างนั้น มันไม่ใช่เรื่องความเร็วของเส้นประสาทดิบ ซึ่งแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย มันคือการอ่านช็อตให้เร็วขึ้น สปลิตในจังหวะที่ถูกต้อง และสอนเท้าของคุณให้ตอบสนองทันทีที่ภาพชัดเจน คู่มือนี้จะพาคุณผ่านดริลความคล่องตัวที่สร้างการตอบสนองนั้น: กระโดดขาเดียว กระโดดด้านข้าง กระโดดกระต่าย งานเท้าเร็ว และดริลตอบสนองที่บังคับให้คุณเคลื่อนไหวตามสัญญาณ ไม่ใช่ตามการเดา

ตรวจสอบปฏิกิริยา #1
เวลาตอบสนองคือช่องว่างระหว่างการมองเห็นและการเคลื่อนไหว
ดูผู้เล่นที่แข็งแกร่งรับลูกไดรฟ์เร็วแล้วคุณจะสังเกตเห็นสิ่งแปลก ๆ: พวกเขาเคลื่อนไหวก่อนที่ลูกขนไก่จะดูเหมือนไปถึงได้ พวกเขาไม่ได้เดา ตาของพวกเขาเห็นการแกว่งตั้งแต่เนิ่น ๆ สปลิตสเต็ปของพวกเขาลงพื้นตรงเวลา และก้าวแรกเริ่มขึ้นขณะที่ทุกคนอื่นยังดูอยู่ เวลาตอบสนองในแบดมินตันจริง ๆ แล้วคือห่วงโซ่ของทักษะเล็ก ๆ สามอย่าง: มองเห็นเร็ว ตั้งร่างกายตรงเวลา และผลักออกโดยไม่หยุดชะงัก ห่วงใดห่วงหนึ่งขาด ห่วงโซ่ทั้งหมดจะรู้สึกช้า แม้แต่ผู้เล่นที่ฟิตและขาเร็ว
นั่นคือข่าวดี เพราะห่วงโซ่สามารถฝึกได้ทีละห่วง ปฏิกิริยาดิบ ชนิดที่วัดได้ด้วยการปล่อยไม้บรรทัด พัฒนาขึ้นน้อยมากด้วยการฝึกฝน แต่ปฏิกิริยาแบบแบดมินตันพัฒนาขึ้นมาก เพราะส่วนใหญ่ของมันคือการอ่าน จังหวะ และนิสัย ผู้เล่นที่เรียนรู้ว่าจะดูที่ไหน เมื่อใดควรสปลิต และจะเริ่มอย่างไร จะดูเร็วขึ้นภายในไม่กี่สัปดาห์ โดยไม่ต้องกลายเป็นนักกีฬาคนอื่น ดริลในคู่มือนี้ฝึกห่วงเหล่านั้นตามลำดับที่แรลลี่ต้องการ

ตรวจสอบปฏิกิริยา #2
การอ่านคู่ต่อสู้: จุดที่ปฏิกิริยาเริ่มต้น
การอ่านเริ่มต้นด้วยว่าคุณดูที่ไหน มือใหม่ดูที่ลูกขนไก่ ซึ่งเป็นข่าวเก่าไปแล้วเมื่อมันข้ามเน็ต ผู้เล่นที่ดีกว่าดูที่คู่ต่อสู้: การหมุนลำตัว เส้นไหล่ หน้าไม้ในจังหวะสุดท้ายก่อนสัมผัส หน้าไม้ที่เอียงข้ามลำตัวบ่งบอกถึงลูกไขว้คอร์ต ไหล่ที่เปิดตั้งแต่เนิ่น ๆ บ่งบอกถึงช็อตตรง ไม่มีเบาะแสใดที่สมบูรณ์แบบ และคู่ต่อสู้ที่ดีจะพรางมัน แต่แม้การอ่านครึ่งเดียวก็ทำให้สปลิตสเต็ปของคุณได้เปรียบ
สปลิตสเต็ปคือตัวกระตุ้นที่เปลี่ยนการอ่านให้เป็นการเคลื่อนไหว มันคือการลงพื้นเบา ๆ เล็ก ๆ ด้วยเท้าทั้งสองข้าง จับเวลาให้เท้าของคุณสัมผัสพื้นทันทีที่คู่ต่อสู้ตีลูกขนไก่ ลงเร็วเกินไปคุณจะติดอยู่กับที่เมื่อช็อตมา ลงช้าเกินไปคุณยังอยู่ในอากาศขณะที่ลูกขนไก่เดินทาง เมื่อจังหวะถูกต้อง ขาของคุณจะโหลดเหมือนสปริงในจังหวะที่ทิศทางชัดเจนพอดี และก้าวแรกจะพุ่งออกไปโดยไม่ต้องตั้งท่า
ฝึกการอ่านด้วยงานคู่ซ้อมง่าย ๆ คู่ซ้อมของคุณยืนที่เน็ตพร้อมลูกขนไก่ และในจังหวะสุดท้าย ผลักมันไปซ้ายหรือขวาขณะที่คุณสปลิตและตอบสนอง สิบครั้งที่ซื่อสัตย์สอนได้มากกว่าการแกว่งเงาหนึ่งร้อยครั้งที่ทำตามรูปแบบตายตัว เพราะตาของคุณ ไม่ใช่ความจำของคุณ กำลังทำงานอยู่ รักษาลูกป้อนให้ช้าในตอนแรก เป้าหมายคือการอ่านที่สะอาดและก้าวแรกที่สะอาด ไม่ใช่การเอาตัวรอดจากลูกป้อนที่คุณอ่านไม่ได้เลย

ตรวจสอบปฏิกิริยา #3
ดริลกระโดดที่สอนเท้าให้เร็ว
กระโดดขาเดียวสร้างสปริงที่ก้าวแรกที่เร็วต้องการ กระโดดขึ้นด้วยขาข้างเดียว ลงพื้นด้วยขาข้างเดิม และทรงตัวค้างไว้หนึ่งลมหายใจก่อนกระโดดครั้งต่อไป ข้อเท้า เข่า และสะโพกทั้งหมดเรียนรู้ที่จะดูดซับและคืนแรงในด้านเดียว ซึ่งเป็นสิ่งที่การผลักออกต้องการจากพวกมันพอดี เริ่มเล็ก ๆ: ความสูงสำคัญน้อยกว่าการลงพื้นที่เงียบและควบคุมได้ ถ้าเข่าของคุณโยกเข้าด้านในหรือการลงพื้นดัง กระโดดนั้นใหญ่เกินไปสำหรับวันนี้
กระโดดด้านข้างฝึกคำตอบด้านข้าง ยืนข้างเส้นคอร์ต กระโดดด้านข้างข้ามมันแล้วกลับมา โดยอยู่ต่ำและเท้าใกล้พื้น นิสัยสี่อย่างทำให้ดริลนี้ได้ผล: อบอุ่นร่างกายก่อนด้วยการกระโดดเชือกเบา ๆ รักษาการกระโดดให้เร็วมากกว่าสูง เพิ่มการสับเท้าด้านข้างระหว่างเซตเพื่อรีเซ็ต และหยุดขณะที่การลงพื้นของคุณยังเงียบ สปริงด้านข้างคือสิ่งที่พาคุณไปยังโฟร์แฮนด์กว้างและมุมแบ็กแฮนด์โดยไม่สะดุดระหว่างทาง
กระโดดกระต่ายและกระโดดไปข้างหน้าทำให้ชุดสมบูรณ์ กระโดดกระต่ายคือการกระโดดเล็ก ๆ สองเท้าไปข้างหน้าเป็นจังหวะ สอนให้ขาทั้งสองข้างพุ่งพร้อมกัน เพิ่มกระโดดไขว้ หมุนสะโพกขณะที่คุณลงพื้น เมื่อกระโดดพื้นฐานรู้สึกง่ายแล้ว รักษาการสัมผัสให้เบาและท่าทางให้สูง ดริลเหล่านี้ดูเรียบง่าย และมันก็เป็นเช่นนั้น แต่พวกมันสร้างข้อเท้าที่ยืดหยุ่นและการสัมผัสพื้นอย่างรวดเร็วที่ทุกก้าวตอบสนองพึ่งพา การกระโดดที่เหนื่อยและเลอะเทอะสอนนิสัยที่ช้า ดังนั้นสั้นและคมชัดชนะยาวและยุ่งเหยิง

ตรวจสอบปฏิกิริยา #4
เท้าเร็วและดริลตอบสนอง
ดริลเท้าเร็วลับคมจุดเริ่มต้น สับเท้าด้านข้างตามเส้นเสิร์ฟ จากนั้นหยุดนิ่งตามสัญญาณและทรงตัว วิ่งเร็วห้าก้าวไปข้างหน้า ถอยหลังสามก้าว และหยุดอีกครั้งอย่างควบคุมได้ การหยุดมีความสำคัญพอ ๆ กับการเริ่ม: ผู้เล่นที่หยุดไม่สะอาดจะเปลี่ยนทิศทางไม่สะอาดเช่นกัน รักษาแต่ละครั้งให้สั้น สองสามวินาทีที่คมชัดเต็มที่ แล้วเดินกลับและรีเซ็ต คุณภาพของก้าวแรกคือประเด็นทั้งหมดของดริล
ดริลตอบสนองเพิ่มส่วนผสมที่ขาดหายไป: สัญญาณที่คุณเดาไม่ได้ การกระโดดหลายทิศทางใช้ได้ดีตรงนี้ กระโดดไปข้างหน้า ด้านข้าง หรือถอยหลังทันทีที่คู่ซ้อมเรียกทิศทางหรือชี้ การกระโดดลูกขนไก่ทำหน้าที่เดียวกัน: กระโดดเล็ก ๆ อยู่กับที่จนกว่าลูกป้อนจะมา แล้วพุ่งไปหามัน เพราะสัญญาณเปลี่ยนทุกครั้ง ร่างกายของคุณเรียนรู้ที่จะรอ อ่าน และพุ่ง ซึ่งเป็นลำดับที่แรลลี่ต้องการพอดี รูปแบบตายตัวสอนสิ่งนี้ไม่ได้ ไม่ว่าคุณจะวิ่งมันเร็วแค่ไหน
ดริลคู่ซ้อมทำให้งานปฏิกิริยาซื่อสัตย์ คู่ซ้อมสามารถป้อนลูกขนไก่ไปยังมุมสุ่ม เรียกทิศทางช้า หรือเลียนแบบการเคลื่อนไหวของคุณและพยายามหลอกคุณ ดริลเดี่ยวก็ยังมีที่ของมันสำหรับกระโดดและเท้าเร็ว แต่สัญญาณจากมนุษย์โกงได้ยากกว่า: คุณจำคนไม่ได้เหมือนที่คุณจำรูปแบบดริล ถ้าคุณฝึกคนเดียว ให้ใช้ตัวจับเวลาที่มีเสียงบี๊บสุ่มหรือแอปโทรศัพท์ที่กะพริบทิศทาง และรักษากฎเดิมไว้: เคลื่อนไหวตามสัญญาณ ไม่ใช่ก่อนมัน

ตรวจสอบปฏิกิริยา #5
งานปฏิกิริยาเข้ากับสัปดาห์อย่างไร
ปริมาณมีความสำคัญ งานปฏิกิริยาคืองานทักษะ ดังนั้นมันจึงอยู่ในช่วงต้นของเซสชันขณะที่ขาและความสนใจของคุณยังสด สองหรือสามบล็อกสั้น ๆ ต่อสัปดาห์คือจุดเริ่มต้นที่สมเหตุสมผล: ประมาณยี่สิบนาทีสำหรับผู้เล่นที่ใหม่กับมัน สร้างไปสู่สามสิบหรือสี่สิบนาทีสำหรับผู้เล่นที่มีประสบการณ์ที่ฝึกสี่วันต่อสัปดาห์ มากกว่านั้นไม่ดีขึ้นเมื่อการกระโดดหนักขึ้นและการอ่านช้าลง คุณกำลังฝึกตัวเองเวอร์ชันที่เร็วที่สุด และเวอร์ชันนั้นไม่ปรากฏตัวตอนเหนื่อย
เรียงดริลจากง่ายไปตอบสนอง เริ่มด้วยพื้นฐาน: กระโดดและรูปแบบเท้าเร็วที่คุณรู้จักอยู่แล้ว ทำอย่างสะอาด จัดกลุ่มดริลที่คล้ายกันเข้าด้วยกันเพื่อให้ร่างกายคุ้นเคยกับแต่ละคุณภาพ จากนั้นจบด้วยงานตอบสนอง การเรียกจากคู่ซ้อมและลูกป้อนสุ่ม เมื่อขาอุ่นแล้วและสปริงอยู่ตรงนั้น การเพิ่มความซับซ้อนก่อนพื้นฐานจะเรียบร้อยเพียงสร้างความผิดพลาดที่เร็วขึ้น เมื่อดริลพัง ให้ถอยกลับไปหนึ่งระดับ ทำให้เรียบร้อย และสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง
วัดความก้าวหน้าอย่างซื่อสัตย์ เลือกดริลหนึ่งอย่าง เช่น ดริลเรียกจุด และจับเวลาว่าคุณไปถึงมุมอย่างสะอาดเร็วแค่ไหนในชุดสิบครั้ง เดือนละครั้ง ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน เขียนตัวเลขลงไป ความรู้สึกโกหก ดริลที่รู้สึกช้าอาจเป็นชุดที่เร็วที่สุดของคุณ คุณควรสังเกตการเปลี่ยนแปลงในคอร์ตด้วย: ก้าวแรกที่เร็วขึ้น ลันจ์แบบสิ้นหวังน้อยลง และช็อตที่เล่นอย่างสมดุลมากขึ้น การถ่ายทอดนั้น ไม่ใช่ดริลเอง คือผลลัพธ์ที่คุณกำลังฝึก

ตำนานกับความจริง
ตำนานเกี่ยวกับปฏิกิริยาการฝึก
ตำนานที่หนึ่ง: ปฏิกิริยาติดตัวมา ไม่ได้สร้างขึ้น จริงอยู่ที่ความเร็วของเส้นประสาทดิบแตกต่างกันระหว่างคนและเปลี่ยนแปลงน้อย แต่ปฏิกิริยาที่สำคัญในแบดมินตันส่วนใหญ่คือการอ่าน จังหวะสปลิต และก้าวแรกที่ฝึกมา และทั้งสามอย่างตอบสนองต่อการฝึกฝน ผู้เล่นที่ดูมีพรสวรรค์มักเป็นผู้เล่นที่อ่านเร็วกว่า นำผู้เล่นสองคนที่มีความเร็วใกล้เคียงกันมาวางเคียงกัน สอนการอ่านของคนหนึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือน และผู้เล่นที่ได้รับการสอนจะดูเหมือนคนที่เร็วกว่าโดยธรรมชาติ
ตำนานที่สอง: ดริลเท้าเร็วขึ้นหมายถึงปฏิกิริยาเร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ รูปแบบบันไดที่ทำด้วยความเร็วเต็มที่ฝึกเท้าของคุณให้ทำตามความจำ ในแรลลี่ ปัญหาไม่ใช่การเคลื่อนเท้าอย่างรวดเร็วเมื่อคุณรู้ว่าจะไปที่ไหน มันคือการรู้ว่าจะไปที่ไหนเร็วพอ โดยไม่มีสัญญาณให้อ่าน ดริลเท้าเร็วสร้างท่าเต้น พวกมันมีที่ของมันสำหรับการประสานงาน แต่ปฏิกิริยาจะดีขึ้นเมื่อสมองต้องตัดสินใจ ไม่ใช่แค่ทำซ้ำ
ตำนานที่สาม: ดริลปฏิกิริยาควรทำทุกวัน งานตอบสนองคืองานคุณภาพสูง และงานคุณภาพสูงต้องการขาที่สดและจิตใจที่สด การกระโดดทุกวันบนขาที่ล้าสอนการเคลื่อนไหวที่ช้าและหนักซึ่งคุณกำลังพยายามกำจัดพอดี สองหรือสามบล็อกที่คมชัดต่อสัปดาห์ โดยมีวันพักที่ได้รับการปกป้อง จะชนะการฝึกทุกวันที่เหนื่อยล้า ถ้าการลงพื้นของคุณดังขึ้นตลอดสัปดาห์ นั่นคือร่างกายของคุณกำลังยื่นรายงาน ฟังมัน

ทำไมต้องเลือกเรา
ทำไมผู้เล่นถึงเลือกST Badminton Academy
ที่ ST Badminton Academy งานปฏิกิริยาได้รับการสอน ไม่ใช่แค่สั่ง กลุ่มจะถูกจำกัดไว้สูงสุดสี่นักเรียน เพื่อให้โค้ชดูจังหวะสปลิตของคุณได้ทุกครั้งและแก้ไขการลงพื้นทันทีที่มันเบี่ยงเบน นั่นสำคัญเพราะดริลปฏิกิริยาให้รางวัลกับความซื่อสัตย์: สปลิตที่ลงช้าไปเสี้ยววินาทีรู้สึกดีและไม่เปลี่ยนแปลงอะไร และมีเพียงครั้งที่ถูกดูเท่านั้นที่จับมันได้ กลุ่มเล็กหมายความว่าสัญญาณ การแก้ไข และครั้งต่อไปทั้งหมดเกิดขึ้นขณะที่บทเรียนยังสดอยู่
โค้ชเอริก ชัวร์ ใช้เวลาสอนผู้เล่นในสิงคโปร์และมาเลเซียมากว่า 15 ปี และเซสชันปฏิกิริยาของเขาทำตามลำดับเดียวกับคู่มือนี้: อ่านก่อน สปลิตตรงเวลา แล้วพุ่งเท้า ผู้เล่นจะถูกทดสอบด้วยดริลจับเวลาเพื่อให้ความก้าวหน้าเป็นตัวเลข ไม่ใช่ความรู้สึก และงานกระโดดและเท้าเร็วจะถูกปรับให้เข้ากับระดับของผู้เล่นแต่ละคน มือใหม่เริ่มด้วยการลงพื้นที่เรียบร้อยและสัญญาณง่าย ๆ ผู้เล่นระดับสูงได้รับสัญญาณช้า ลูกป้อนที่พรางตัว และแรงกดดัน
อะคาเดมีตั้งอยู่ในเซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ และต้อนรับผู้เล่นที่ต้องการให้ก้าวแรกของพวกเขาได้รับการสอนอย่างถูกต้อง หากคุณอ่านมาถึงตรงนี้ คุณรู้แนวทางอยู่แล้ว: ไม่มีการโฆษณาเกินจริง ไม่มีคำสัญญาเรื่องความเร็วข้ามคืน เพียงการอ่าน จังหวะ และสปริงที่ฝึกตามลำดับที่ถูกต้อง ในกลุ่มที่เล็กพอสำหรับการแก้ไขจริง จองเซสชันทดลอง นำฟุตเวิร์กปัจจุบันของคุณมาเหมือนที่เป็นอยู่ และให้เราจับเวลามัน จากนั้นเราฝึกมัน และจับเวลาอีกครั้ง
คำถามที่พบบ่อย: ดริลความคล่องตัวแบดมินตันและเวลาตอบสนองในมาเลเซีย(KL)
ผู้เล่นและผู้ปกครองถามคำถามเดิม ๆ ที่สมเหตุสมผลก่อนเพิ่มงานปฏิกิริยาในสัปดาห์แบดมินตัน นี่คือคำตอบตรง ๆ ไม่มีโฆษณาเกินจริงและไม่มีคำสัญญาที่เรารักษาไม่ได้
ฉันจะฝึกดริลปฏิกิริยาได้ที่ไหนถ้าอาศัยอยู่ในเซตาปักหรือกอมบัก?
กับเรา ที่เซตาปัก ST Badminton Academy ตั้งอยู่ในเซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ และผู้เล่นเดินทางมาจากกอมบัก วังสามาจู และพื้นที่โดยรอบเพื่อเรียนกลุ่มเล็ก ดริลปฏิกิริยาสร้างไว้ในการฝึกปกติ ดังนั้นคุณไม่ต้องการคลาสแยกต่างหาก: นำรองเท้าคอร์ตปกติของคุณมาและเราจะจับเวลาก้าวแรกของคุณตั้งแต่เซสชันแรก
อะไรที่พัฒนเวลาตอบสนองจริงในการฝึกแบดมินตันในKL?
สามอย่าง: การอ่านคู่ต่อสู้เร็วขึ้น การลงสปลิตสเต็ปขณะที่ลูกขนไก่ถูกตี และก้าวแรกที่พุ่งออกไปโดยไม่หยุดชะงัก เซสชันของเราในกัวลาลัมเปอร์ฝึกทั้งสามอย่างด้วยการเรียกจุด ลูกป้อนสุ่ม และงานกระโดด ในกลุ่มสี่คนหรือน้อยกว่า เพื่อให้ทุกครั้งได้รับการสอน ไม่ใช่แค่นับ
ฉันควรฝึกดริลปฏิกิริยาบ่อยแค่ไหนจึงจะถึงระดับแมตช์?
สองหรือสามบล็อกสั้น ๆ ต่อสัปดาห์เพียงพอสำหรับผู้เล่นส่วนใหญ่ วางไว้ต้นเซสชันขณะที่ขาของคุณยังสด เริ่มที่ประมาณยี่สิบนาทีและค่อย ๆ เพิ่มขึ้นเมื่อการลงพื้นยังเงียบและการอ่านยังตรงไปตรงมา งานปฏิกิริยาทุกวันบนขาที่ล้าจะสอนนิสัยที่ช้า ดังนั้นวันพักคือส่วนหนึ่งของโปรแกรม ไม่ใช่การหยุดพักจากมัน
ฉันฝึกเวลาตอบสนองที่บ้านโดยไม่มีคอร์ตหรือคู่ซ้อมได้ไหม?
ได้ ภายในขอบเขต ตัวจับเวลาที่มีเสียงบี๊บสุ่ม หรือแอปโทรศัพท์ที่กะพริบทิศทาง ให้สัญญาณให้คุณตอบสนองในโถงทางเดินหรือระเบียง ฝึกสปลิตและก้าวแรกตามสัญญาณ และกระโดดเล็ก ๆ บนพื้นแข็ง สิ่งที่การฝึกที่บ้านให้ไม่ได้คือผู้ป้อนที่เปลี่ยนใจ ดังนั้นผสมมันกับเซสชันที่มีโค้ช
ลำดับที่ดีที่สุดในการทำดริลเหล่านี้ในหนึ่งเซสชันคืออะไร?
เริ่มด้วยพื้นฐานที่เรียบร้อยขณะที่คุณยังสด: กระโดดและรูปแบบเท้าเร็วที่คุณรู้จักอยู่แล้ว จากนั้นงานอ่าน สปลิตที่จับเวลากับการแกว่งของคู่ซ้อม จบด้วยดริลตอบสนองอย่างแท้จริง การเรียกจุดและลูกป้อนสุ่ม เมื่อขาของคุณอุ่นแล้ว ถ้าดริลพัง ให้ถอยกลับไปหนึ่งระดับและทำให้เรียบร้อยก่อนเพิ่มความเร็วอีกครั้ง
คุณมีสอนความคล่องตัวและปฏิกิริยาใกล้วังสามาจูไหม?
มี ฐานของเราอยู่ที่เซตาปัก ขับรถไม่ไกลจากวังสามาจู และงานปฏิกิริยาและความคล่องตัวเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกกลุ่มเล็กปกติของเรา ไม่ใช่ส่วนเสริมแยกต่างหาก กลุ่มมีนักเรียนสี่คนหรือน้อยกว่า ซึ่งหมายความว่าจังหวะสปลิตและก้าวแรกของคุณจะถูกดูและแก้ไขทุกเซสชัน ไม่ใช่แค่สาธิตครั้งเดียว
ดริลปฏิกิริยาเหล่านี้เหมาะกับผู้เล่นเยาวชนในมาเลเซียไหม?
เหมาะ โดยปรับภาระให้เข้ากับผู้เล่น ผู้เล่นเยาวชนเริ่มด้วยการลงพื้นที่เรียบร้อย กระโดดเล็ก ๆ และสัญญาณง่าย ๆ ที่พวกเขาอ่านได้ และความยากของปฏิกิริยาจะเพิ่มขึ้นเมื่อพื้นฐานยังคงสะอาด กลุ่มมีขนาดเล็ก โค้ชจึงดูข้อเท้า เข่า และการลงพื้นอย่างใกล้ชิด เป้าหมายคือการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและตรงไปตรงมา ไม่ใช่ความเหนื่อยล้าเพื่อตัวมันเอง
ST Badminton Academy สอนปฏิกิริยาและฟุตเวิร์กที่ไหน?
ที่ฐานบ้านของเราในเซตาปัก กัวลาลัมเปอร์ เซสชันจัดในกลุ่มเล็กสี่นักเรียนหรือน้อยกว่า และงานปฏิกิริยาถักทออยู่ในสัปดาห์ฝึกปกติควบคู่กับแรลลี่และการฝึกทักษะ หากคุณเดินทางมาจากกอมบัก วังสามาจู หรือที่อื่นในหุบเขากลาง เซตาปักเดินทางง่าย และสามารถนัดเซสชันทดลองผ่านทางอะคาเดมี
อะไรทำให้ดริลปฏิกิริยาแตกต่างจากดริลฟุตเวิร์กธรรมดาในแบดมินตัน?
สิ่งเดียว: สัญญาณ ดริลฟุตเวิร์กธรรมดาทำตามรูปแบบที่คุณรู้จักอยู่แล้ว ดังนั้นสมองของคุณจึงผ่อนคลาย ดริลปฏิกิริยาซ่อนคำตอบไว้จนถึงจังหวะสุดท้าย การเรียก การชี้ ลูกป้อนช้า ดังนั้นตาของคุณต้องอ่านและเท้าของคุณต้องตอบอย่างตรงไปตรงมา การตัดสินใจตรงกลางนั้นคือสิ่งที่แรลลี่ต้องการ และรูปแบบที่ตายตัวไม่เคยฝึกมัน
การฝึกปฏิกิริยาแบดมินตันในการลงมือทำ



หนึ่งมาตรฐานสำหรับผู้เล่นทุกคนและทุกเซสชัน
ปฏิกิริยาจะถูกทดสอบที่อะคาเดมีนี้ ในแบบเดียวกับที่มันถูกฝึก ผู้เล่นใหม่เริ่มด้วยชุดเรียกจุดจับเวลาและการตรวจสปลิตสเต็ป เพื่อให้ตัวเลขแรกซื่อสัตย์ หลังจากนั้นมาตรฐานก็เรียบง่าย: อ่านก่อนเดา ลงพื้นเงียบก่อนกระโดดใหญ่ขึ้น และสัญญาณที่ช้าลงเมื่อพื้นฐานยังคงสะอาด ความก้าวหน้าจะถูกทดสอบซ้ำและจดไว้ เพื่อให้ผู้เล่นเห็นห่วงโซ่ที่เร็วขึ้นทีละห่วง ไม่ใช่แค่รู้สึกฟิตขึ้น
| ปัจจัย | รูปแบบที่รู้แล้ว | การฝึกปฏิกิริยาที่แท้จริงREACTION |
|---|---|---|
| ความถี่ | 1 หรือ 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ส่วนใหญ่เพื่อความสนุกและเหงื่อออก | สองหรือสามบล็อกปฏิกิริยาสั้น ๆ ต่อสัปดาห์ ฝึกขณะที่ยังสด |
| จุดเน้นของดริล | การป้อนลูกนิ่งพื้นฐาน แรงกดฟุตเวิร์กน้อยมาก | การเรียกจุด ลูกป้อนสุ่ม และสัญญาณจากคู่ซ้อมที่คุณเดาไม่ได้ |
| การเตรียมร่างกาย | แทบไม่ได้รวมไว้ เพียงแค่เล่นเกมในคอร์ต | การฝึกแกนกลาง ความคล่องตัว และความเร็วรวมอยู่ในทุกเซสชันเพื่อป้องกันการบาดเจ็บและสร้างความทนทาน |
| ความเข้าใจเชิงแท็กติก | "แค่ตีให้ข้ามไป" ไม่มีแผนการเล่นจริง | การวิเคราะห์วิดีโอ การสร้างแต้ม และการเรียนรู้ที่จะอ่านเกมของคู่ต่อสู้ |
| อัตราส่วนโค้ช | กลุ่มใหญ่ (เด็ก 8 ถึง 10 คน) โค้ชแทบไม่ได้ดูคุณเลย | นักเรียนไม่เกิน 4 คน คุณเอริก ชัวร์ แก้ไขทุกจังหวะและรายละเอียดการเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง |
| การตั้งเป้าหมาย | ความสนุกและการออกกำลังกาย | ก้าวแรกที่เริ่มตามสัญญาณ ไม่ใช่หลังจากนั้น |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | ผู้เล่นสันทนาการที่ดี | ผู้เล่นที่เคลื่อนไหวเร็วเพราะอ่านได้เร็ว |
การฝึกปฏิกิริยาแบดมินตันในกัวลาลัมเปอร์
ถ้าเท้าของคุณรู้สึกเร็วในดริลแต่ช้าในแรลลี่ ชิ้นส่วนที่ขาดไปน่าจะเป็นการอ่าน ไม่ใช่ขา จองเซสชันทดลองที่ฐานเซตาปักของเราและให้เราจับเวลาสปลิตและก้าวแรกของคุณตามที่เป็นอยู่ในวันนี้ คุณจะกลับไปด้วยตัวเลขที่ตรงไปตรงมา ลำดับดริลที่ชัดเจนที่ต้องทำ และโค้ชในกลุ่มสี่คนหรือน้อยกว่า ไม่มีการโฆษณาเกินจริง ไม่มีคำสัญญาเรื่องความเร็วข้ามคืน เพียงปฏิกิริยาที่ฝึกตามวิธีที่แรลลี่ทดสอบจริง



